ruben (gast)
Afgelopen vrijdag is Binky (Jack Russel) geheel onverwachts overleden. Vorige maand was hij pas 3 jaar geworden.
Woensdagavond toen ik thuis kwam uit mijn werk begroette hij me minder enthousiast en was hij wat sufjes. Hij at iets minder en drinken deed hij normaal.
Sinds donderdag overdag at hij helemaal niet meer en gaf hij kwijl op (doorzichtig met schuim) ook had hij steeds minder puf overal in. Nog een papje gemaakt voor Binky en dat via een rietje in zijn mond gebracht omdat hij het zelf niet wilde, terwijl hij dit zelf altijd zo lekker vond.
Hij werd snel steeds suffer en reageerde trager, direct de dierenarts gebeld ( 1 uur 's nachts) en van haar hoefde we ons geen zorgen te maken, het zou diabetes zijn of misschien prostaatproblemen.
Om 7 uur 's ochtends lag hij suf op zijn kussen. Ik ben op de grond gaan zitten en heb Binky toen een half uur op mijn schoot gehad. Hij heeft nog wat gedronken en we hebben veel geknuffeld.
Toen ik zelf even op de bank zat ging eerst Dunya (1,5 jaar) voor hem zitten en daarna 1 voor 1 de katten, toen ik dat zag brak ik en was ik bang dat het erger met Bink zou zijn.
Om 8 uur moest ik even weg en ik gaf hem een dikke kus en legde hem op zijn kussen. Toen mijn partner om half 9 wakker werd en Binky een kus wilde geven was Binky overleden.
Het is zo onwerkelijk allemaal, hij heeft niet gepiept, gehuild en het is zo snel gegaan. Ook de dierenarts vond het 's nachts niet spoedgenoeg om langs te komen. Ik heb geen sectie laten plegen, meer voor mijn eigen gevoel omdat ik anders boos wordt op de dierenarts of mezelf rotter ga voelen.
We hebben hem begraven in zijn lievelingsdeken met zijn knuffel van zijn puppienest.



Zo fataal verwacht je niet. Wens jullie veel sterkte met het verlies..
























