Gisteren hebben we met Dobby een nogal intensieve les gehad.
stukje wandelen aan de lijn
apporteren uit het water
apporteren uit het veld
speeltje speuren in het veld
stukje wandelen, los
tíg tijd zwemmen toen hij er vandoor ging (grrr), inclusief moeite de kant op te komen
stukje wandelen
Sinds het einde van de les is hij een beetje gedrukt en stil. Gisteravond had hij een beetje moeite met de trap op te komen, hij bleef halverwege staan. Ik kon zien dat hij die beweging even niet prettig vond, zeg maar.
Ik vermoedde spierpijn, dus heb een warme water zak gepakt, en Dobby op bed uitgenodigd. Lekker onder de warme deken, en met een zak erbij. Toen hij met zijn voorpoten op bed stond en de achterpoten op de grond/ eentje in de lucht om op te stappen piepte hij van de pijn.
Ik heb zijn voetjes nagekeken, die zijn het niet. Vanochtend piepte hij weer bij het in bed stappen. Ik denk te zien dat het in zijn achterhand zit, of de knie waarin hij vorig jaar gebeten is. Hij staat wat moeilijker op. Zijn staart is het niet, die wappert vrolijk mee. Met dat koude water denk je dan toch aan koudwaterstaart, haha!
Ik ben niet zo'n naar de dierenarts renner, dus ik kijk het nog even aan. We wandelen alleen aan de korte lijn, geen lange stukken, geen gekke bewegingen. Is het spierpijn, of kou op de spieren, dan zou het over een paar dagen over moeten zijn.
Ik moet zeggen dat ik wel een beetje in de rats zit, met zo'n niet-stamboom-asielhond-die-waarschijnlijk-van-een-foute-fokker-komt. Gelukkig heb ik het geld om wat dan ook te laten behandelen, maar ik hoop natuurlijk dat het gewoon spierpijn is.



3 doggies




