Voor alle overleden honden......

Voor iedereen die een hond verloren heeft



Een lach en een traan,
waarom moest jij gaan.
Niemand zal jou vervangen,
ben nog naar je terug aan het verlangen.
Het verdriet zal niet weg gaan,
maar je kan het wel in iets moois omslaan.
Loop naar buiten in het duister,
hoor de wind en het gefluister.
Een zachte stem zal je zeggen,
'het is goed je moet je er bij neer leggen'.
'Vergeet mij niet',
'maar heb ook niet teveel verdriet'.
Die zilveren tranen van verdriet,
daar in zit geluk vergeet dat niet!
Niemand kan die liefde wegpakken,
niks zal het beleefde geluk laten zakken!
Al die sterren daar zo geweldig klein,
laat dat het plekje voor jou hond zijn.
Niks kan die herinneringen wegpakken,
niemand zal het laten zakken.
Pak jezelf op en ga door met het geluk,
dan gaat kan niemands dag meer stuk.
Ooit komt er een dag,
dan word die traan een lach.
Je hond zal je beschermen en verwarmen,
jullie sluiten elkaar eens weer in de armen!

Ik wens iedereen die een hond heeft verloren veel sterkte en geluk! Laat niemand je wijs maken dat het verdriet zal slijten. Dat gebeurd namelijk niet. Al wil je het nog zo graag. Je zult het om moeten zetten in iets moois. Laat de zilveren rivier je meenemen, laat je wegstromen in een bootje. Je komt uit waar je wilt zijn, bij geluk!


RUST ZACHT, WEET DAT JE BAASJES VAN JE BLIJVEN HOUDEN!






xxHannah

mooi gedicht hannah,
heb je het zelf gemaakt??

Ja, zelf gemaakt. Ik maak hier op HP in het onderwerp Afscheid en Memoriam vaak gedichten voor mensen.

Ik houd van gedichten schrijven. Ik vind er troost in, misschien vinden sommigen troost in mijn gedichten.

Voor mij is het een soort van taak om die gedichten te schrijven, om mensen te troosten.

Ik verlies mezelf vaak als ik geen gedicht schrijf. Ik vind mezelf terug tussen de regels.

Als ik het erg leuk/vervelend/verdrietig vind zal het er ook zo uitrollen...

Ja, zelf gemaakt. Ik maak hier op HP in het onderwerp Afscheid en Memoriam vaak gedichten voor mensen.

Ik houd van gedichten schrijven. Ik vind er troost in, misschien vinden sommigen troost in mijn gedichten.

Voor mij is het een soort van taak om die gedichten te schrijven, om mensen te troosten.

Ik verlies mezelf vaak als ik geen gedicht schrijf. Ik vind mezelf terug tussen de regels.

Als ik het erg leuk/vervelend/verdrietig vind zal het er ook zo uitrollen...

Wat ontzettend lief en creatief van jou zeg..

Ik vind dit een heel mooi gedicht wat je hebt geschreven.

Dankje

up

het is een mooi gedicht en inderdaad het verdriet gaat niet over bij mij toch niet,het is 12 maart een jaar dat ik mijn ventje moest laten gaan en het doet nog steeds veel pijn en elke dag vloeit er wel een traan om hem,ik zag hem zo graag ik ben een stuk van mezelf kwijt nu ik mis hem verschrikkelijk elk moment van de dag nog steeds zelf na een jaar

Lief van je dat je dit voor ons hebt gemaakt, mooi gedicht.

Mag ik je vragen ook een mooi gedicht te maken voor de mensen die net een hondje hebben gekregen?

groetjes Nicole

Natuurlijk! Wil je me dan in een PB wat info sturen? Ook hoe het gestorven is enz. Hoe oud het is geworden.
Dan zal ik een mooi gedicht schrijven. Ik ga even lopen met Pépé voor inspiratie



Als iemand anders ook een gedicht nodig heeft, vraag het maar gewoon hoor, ik doe het meer dan graag!!!!

prachtig gedicht!! ik mis mijn lieve Andor nog elke dag

Voor Spike:

Lieve Spike kan je me horen,
ben jij de sneeuwwitte duif op het puntje van de toren?
Versleten rug blind en doof,
jou leven was een roof.
Je laten leven was wreed,
beloof me dat je dat niet vergeet.
Klein kereltje met bruine vacht,
je aard zo lief en zacht.
Niemand zal ooit de liefde weghalen,
het staat op poten op stalen!
Nee vergeten word je niet,
ik weet dat je dat ziet.
Één stralende ster,
een puntje daar van ver.
Je laat weten dat het goed is,
voordat je gaat nog 1 laatste kiss.

Jou as in de wind en de wind in mijn haren,
in mijn armen ging jij naar boven varen.

hannah dat heb je heel mooi gedaan hoor dat gedicht.
ik vindt het heel lief van je.

en inderdaad vergeten we ze nooit.we zullen ook altijd van ze blijven houden.ze zijn zo dierbaar.
lieve jordy en lady mama mist jullie ook heel erg.ik moet gewoon huilen als ik dit weer schrijf.en dat heb ik al een tijdje niet meer kunnen doen.omdat het allemaal te veel voor me wordt.maar daar zal ik het niet over hebben.

mooi geschreven zeg,erg lief dat je dit doet voor baasjes en overleden honden

geef je een groot compliment, want de rivieren die stromen hoor na het lezen van je gedicht.zo mooi .

wat heb jij dat ontzettend mooi gemaakt en verwoord!

en idd het verdriet slijt idd nooit ik mis mijn lieve Masha nog elke dag........

dank je wel voor dit mooie gedicht XXX

bedankt voor het mooie gedicht.Ik denk iedere dag ook aan mijn Benji,de pijn gaat nooit helemaal weg.

up...

Ik heb echt een super mooi gedicht gekregen van Hannah!
Dank nog daarvoor!

Graag gedaan

Wat kun je prachtige gedichten schrijven .

dankje

Wat mooi en gevoelig gedicht.
'n Traan biggelde over m'n wang.....
Mijn hondje is vorige week maandag overleden.....

Heel mooi neergezet Hannach , echt mooi

Dank je wel .

Heel mooi geschreven,hier zullen de honden vrienden wel trots op zijn wat jij hier weg heb gezet.

Nogmaals mooi geschreven,

Wilde deze ook even vermelden. Eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik hem van iemand kreeg, nadat ik mijn lieve hondje in moest laten slapen.


Eens komt de tijd dat ik broos en teer zal zijn
En 's nachts niet kan slapen van de pijn.

Weet dan wat je te doen staat tegen die tijd
Je wilt vast niet dat ik lijdt.
Natuurlijk weet ik hoe moeilijk dat voor je is.
Laat je niet leiden door jouw verdriet en angst voor het gemis.

Juist op die dag, meer dan alle andere dagen
Zal jouw liefde voor mij je moeten dragen.
Na al die mooie maanden samen ben jij het die me kan bevrijden
Opdat ik niet langer hoef te strijden.

Breng me dan ook daar, waar ze mij kunnen helpen
Blijf bij me die laatste momenten samen dat moet je me gunnen
Houd me stevig vast en streel me zacht wil je dat beloven?
Totdat de lichtjes in mijn ogen voor altijd doven.

Hoe moeilijk het nu ook voor je is, heus er komt een dag
Dat je begrijpt dat je zo voor de laatste keer mij, jouw onvoorwaardelijke liefde gaf
Bedenk als je mijn warmte en liefde mist: het is goed
Immers je hebt me voor nog meer ellende behoed.

Vraag je niet af waarom jou dit moest overkomen
Vraag je zeker niet af of je de juiste beslissing hebt genomen
Onze liefdevolle band was zo hecht bewaar die in je hart en je dromen
Het is goed zo, kom laat je hart spreken en je tranen stromen.

VOOR MURDOCH VAN DIANE

het duurde even voordat je besefte dat je mocht blijven.
Toen je het besefte ging je hopen,
als een klaproos ging je open.
Na verdriet kwam blijdschap,
want troosten kon jij rap.
Veel geknuffel en gelik,
jullie hadden een echte klik.

Toen ineens was er een gezwel,
maar een operatie overleefde je wel.
Toen begon je te manken,
bij elke stap moest je janken.
Je was in verschrikkelijke pijn,
jou zien was absoluut niet fijn.
Je begon te strompelen het was geen lopen,
op een wonder kon je alleen maar hopen.

Eten wilde je echt waar niet,
maar wel vlees zonder riet.
Je baasje vergat zichzelf voor jou,
nee jij stond niet in de kou.
Baasje deed alles wat ze kon,
als ze maar won.

Helaas was die vraag vergeten,
dat kon echt niemand weten.

Jij genoot nog even van je laatste rit,
een zonnestraal en jij op een laag pit.
Bij de DA op een stille plek,
maakte jij je klaar voor vertrek.
In de armen van je baas,
werd alles een waas.

Nu ben je vertrokken naar jou ster,
het glinstertje daar van ver.
Jullie liefde leeft voort,
zonder iemand dat verstoort.
Zilveren parels glijden naar beneden,
want jij bent je leven afgetreden.
Om jou vloeit elke dag een traan,
elke dag word er even bij je stilgestaan.

Als je nu loopt in het duister,
hoor dan Murdoch's zachte en lieve gefluister.













ALS IEMAND ANDERS EEN GEDICHT WIL, STUUR MAAR EVEN PB, IK DOE HET MEER DAN GRAAG!!













@Erna, is ook een heel mooi gedicht.














xx Hannah

Lieve Murdoch uit het asiel,
kans op herstel was nihil.
Jou begin was moeilijk tot niet te beschrijven,
het duurde even voordat je besefte dat je mocht blijven.
Toen je het besefte ging je hopen,
als een klaproos ging je open.
Na verdriet kwam blijdschap,
want troosten kon jij rap.
Veel geknuffel en gelik,
jullie hadden een echte klik.

Toen ineens was er een gezwel,
maar een operatie overleefde je wel.
Toen begon je te manken,
bij elke stap moest je janken.
Je was in verschrikkelijke pijn,
jou zien was absoluut niet fijn.
Je begon te strompelen het was geen lopen,
op een wonder kon je alleen maar hopen.

Eten wilde je echt waar niet,
maar wel vlees zonder riet.
Je baasje vergat zichzelf voor jou,
nee jij stond niet in de kou.
Baasje deed alles wat ze kon,
als ze maar won.

Helaas was die vraag vergeten,
dat kon echt niemand weten.

Jij genoot nog even van je laatste rit,
een zonnestraal en jij op een laag pit.
Bij de DA op een stille plek,
maakte jij je klaar voor vertrek.
In de armen van je baas,
werd alles een waas.

Nu ben je vertrokken naar jou ster,
het glinstertje daar van ver.
Jullie liefde leeft voort,
zonder iemand dat verstoort.
Zilveren parels glijden naar beneden,
want jij bent je leven afgetreden.
Om jou vloeit elke dag een traan,
elke dag word er even bij je stilgestaan.

Als je nu loopt in het duister,
hoor dan Murdoch's zachte en lieve gefluister.

Sorry, het begin stukje zat er niet aan

Wat mooie gedichten Hannah
Daar zullen heel veel hondenbaasjes troots in vinden