hello Diana
ja ik heb uiteindelijk mijn sloebertje laten inslapen omdat ik niet wilde dat hij zou stikken;hij hoestte wel maar niet overdreven ,maar hij was nergens meer goed en zat soms zo te hijgen en telkens hij gelukkig was en mijn man bv begroete als hij thuis kwam of als mijn zus kwam dan was hij uitbundig dan kreeg hij weer zo iets dat hij net niet bewusteloos viel ,zijn pootjes wilden niet meer mee,hij kon niet meer en die bewuste dag was het ook zo,hij had de ganse dag al last was wel rustig bij mij geweest maar toen mijn man thuis kwam en dan de gehaktballetjes,waar hij zo naar zat te bedelen,hij kon niet meer weer eens ,ze hadden mijn in de kliniek reeds gezegd als hij veel moet worden binnengebracht om het water van de longen te doen en constant prikken om te plassen dan is het beter dat je de beslissing neemt,die avond ben ik dan naar de kliniek gereden en wist ik al wat ze gingen zeggen,ik kon toen ook nog doorgaan maar ik had met de vaste da afgesproken als het telkens weer opnieuw moet ik dat hem niet meer ging aandoen,het is heel erg dit te moeten doen hoor ik weet het en ergens besefte sloebertje het wel want toen ze de prik gaf om te kalmeren sprong hij uit mijn armen en anders sprong hij erin dus hij zal het ergens geweten hebben ,maar nu besef ik dat ik het beter nog wat vroeger had gedaan om mijn vriendje veel pijn of ongemakken te besparen
veel sterkte