Volgens mij heeft Dobby een beetje last van aanstelleritis. Oh ja, hij heeft last van zijn pootje, maar niet zó dramatisch erg.
Een paar dagen geleden leek het alsof hij zich tijdens het uitlaten verstapte op een vlakke stoep. Hij hield zijn voetje omhoog. Ik heb even gekeken maar niets gezien, geen stukje glas, doorntje of wat dan ook. Nu heeft hij dus stiekem liggen likken aan zijn voetje en dat is nu vuurrood. Daar heeft hij wel een beetje last van, dus het pootje in de biotex gezet, en wat Calendula zalf er over tegen de jeuk. Hij bleef hem stiekem naar de gang smeren om te likken, dus heb ik hem een kap omgedaan.
Buiten loopt hij niet mank, en hij rent gewoon. En nu staat hij daarnet achter me in de keuken terwijl ik mijn boterhammen smeer en wat brood voor de vogels in de tuin gooi. Hij was er als de kippen bij om naar de keuken te komen en ik zag dat hij normaal stond. Ik draai me om om mijn boterhammen te beleggen (kaas
) en ik zie hem een heel zielig gezicht trekken, zo'n beetje omhoog kijkend zodat er witte randjes om zijn ogen komen en hij tilt zijn pootje omhoog.
Kijk mij nou eens zielig zijn.
Ik heb hem vierkant in zijn gezicht uitgelachen en hou mijn boterhammen lekker voor mezelf.
Aanstelleritis word hier niet beloond!
Oh, begrijp me niet verkeerd, hij heeft wel last van zijn pootje. Maar niet ZO ERG *drama*. De gek.



3 doggies



ik zie in pippa absoluut een natuur talent! Dan denk ik weer aan vroeger toen ik kind was en mijn moeder mij altijd wel door had en ik maar niet snapte hoe dat toch lukte. Dat gaat dus automatisch hahahaha. En een bepaalde blik...dat kan je niet uitleggen he je ziet gewoon wat er bedoeld of gevraagd wordt. Daarom denk ik ook altijd dat honden een soort gevoel voor humor ook hebben. Lekker die band aan halen 