Vanmorgen toen ik naar de huisarts ging voor mezelf, ben ik met kai gaan wandelen. Het was niet zo ver en dan had kai zijn ochtendwandeling ook weer gehad. Maar het was net op een tijd dat de kinderen door de ouders naar de scholen gebracht worden. In dat stukje staan twee scholen, dus heel wat volk. Heel wat mensen die voorbij fietsten keken nog eens achterom en hoorde ze zeggen dat kai een mooie hond is. Hij stond toevallig op een gegeven moment heel parmantig op een bultje. (helaas niet lang genoeg voor foto) En toen keken twee vrouwen ook om en zeiden tegen elkaar van wat een mooie hond en zo leuk op de bult. *glunder*
Nou fiets ik ook al een tijdje met kai als ik thuis ben, als ik niet thuis ben gaat mijn ma met de scootmobiel. Nou ging ik net weer met hem fietsen. Komt net de bus achter ons aan en moet stoppen, maar hij moet achter mij blijven anders rijdt hij mij klem. Dat vond kai wel even eng, ook al vond ik dat de buschauffeur ook wel even wat meer afstand kon nemen. Hij zat wel heel dicht op ons en ik ga er niet sneller van fietsen want ik houd gewoon kai zijn tempo vast.
Maar nou dacht ik, kan ook wel even naar de winkel fietsen met hem, moest nog wat halen en lopend ga ik soms ook wel wat halen en dan zit hij buiten vast. Dat is hij ondertussen ook wel gewend. Ik kwam daar aan en toen waren er net een groepje geestelijke gehandicapte kinderen, hoorde in een keer in koor ooooh wat een mooie hond
Eentje heel stoer van ik wil hem aaien, zegt de begeleider zo van dat moet je even vragen. De begeleider vraagt mij en ik zeg ja, maar dat had dat jongetje niet gedacht. Toen durfde hij hem niet meer te aaien
Toen ik boodschappen gedaan had en weer naar huis fietste kwam ik een vrouw met kind tegen en de moeder ook al zo van wat een mooie hond, met van die mooie sokjes aan
Dus ik als trots baasje ben helemaal blij dat veel mensen mijn hond zo mooi vinden



3 doggies













