Even chronologisch:
Mijn teefje, Mini, is nu ruim twee jaar. Toen ze een jaar werd is ze geopereerd aan haar linker poot. Patella luxatie.
De orthopeed heeft haar scheenbeen niet uitgefreesd omdat dat niet nodig was. Vier maanden later hinkte ze nog steeds erg en is ze opnieuw geopereerd aan die poot, deze keer is de patella wel vastgezet in het scheenbeen.
Helaas bleef ze erg hinken.
We zijn drie keer naar hydrotherapie geweest, we mochten al snel stoppen omdat ze niets meer konden doen voor haar. De knie voelde goed en ze had voldoende spiermassa.
Maar maanden later was het nog steeds niet beter.
We hebben toen een tweede orthopeed geraadpleegd. Volgens haar was het een tic. Maar met dat antwoordt konden we ons niet verzoenen. Je merkt gewoon dat er iets is.
Dus, hup terug naar de eerste orthopeed (heeft goede reputatie) en gelukkig nam die ons serieus.
Ons Mini weer onder narcose en toen is de schuiftest gedaan. Er zat speling op dus waarschijnlijk was er iets met haar kruisband.
De derde operatie volgde...
Maar nu zijn we bijna vijf weken verder en ze loopt nog steeds grotendeels op drie poten.
Heb vandaag gebeld naar de orthopeed. We moeten nu terug twee dagen pijnstillers geven en dan terug komen naar hem. Hij zei ook dat dit niet normaal was.
We worden er echt moedeloos van. Opereren laten we echt niet meer doen. Het is genoeg geweest.
En wat als haar andere pootje ook begint te haperen? Ze heeft aan die kant ook PL maar ze kan toch nooit revalideren op een slechte poot?
Gelukkig is het aan die kant niet ernstig (graad 1) maar we weten natuurlijk niet wat de toekomst brengt.
Verder is alles met haar in orde, rug en heupen zijn prima en ze heeft nog nergens artrose gekregen.
Wie herkent dit? Of bij wie is de revalidatie na een kruisbandoperatie ook zo moeizaam verlopen?
Wat kunnen we nog doen?



3 doggies





