Gisteren weer wat meegemaakt...
Na een gezellig etentje met de schoonouders kwamen we terug thuis en wat troffen we aan? Een zalig slapende Juno in haar bench. Maar schijn kan bedriegen... Eens onze meid ons kwam begroeten, piepte ze het uit van de pijn! En als je weet dat Amstaffs een hoge pijngrens hebben, wisten we meteen dat er iets niet pluis was. Bovendien bleek de altijd kwispelende staart van Juno niet meer te kwispelen! Dus als bezorgde baasjes meteen de dierenkliniek opgebeld om 12u 's nachts en na 10 min stond de dierenarts al paraat in zijn praktijk. Hij vermoedt dat Juno tijdens het kwispelen die dag ergens enorm hard moet tegenaan gestoten hebben met als gevolg een zwelling aan haar staart die zich langzaam heeft uitgebreid. Resultaat, een geknelde zenuw! Arme Juno heeft meteen pijnstillers gekregen en een middeltje om de zwelling te laten afnemen. Dierenarts nog maar eens gezegd dat we een superlieve hond hebben, want hoewel ze enorm veel pijn had bij het aanraken van haar staart bleef ze toch super flink en rustig op de tafel staan! Natuurlijk een gepeperde rekening (86 euro), maar niets is te veel voor onze kleine meid!



3 doggies


