Omdat het in het bos zo goed ging met los volgen, doe ik dat nu soms oefenen. Even los volgen, en dan spelen. Dat ging goed, tot vanochtend.
Ik maakte de fout om de water kong te gooien, en Dobby ging met kong en al naar de sloot. De kong dropte hij gelukkig net op de kan en meneer ging weer op vogeljacht. Ik ging het speeltje even halen en verstopte me achter een boom. In de verte zag ik meeuwen op vliegen, daar moest Dobby ergens zijn.
En... na misschien 2 of 3 minuten kwam hij terug! Hij was me kwijt! Hij liep aan de overkant van de sloot, en ik maakte een geluidje. Hij ging de sloot in en zwom naar de overkant. Ik maakte een rondje om de boom. Dobby ook. Hij was blij me te zien! Zo blij, ik kon hem los meenemen en hij volgde braaf.
Een dag vol tegenstrijdigheden. Er ging iets mis, maar er ging ook iets goed. Vroeger kon hij namelijk makkelijk 10-20 minuten in de sloot liggen. Het verschil: nu weet hij dat ik hem probeer te peren en me te verstoppen. En: ik hou hem niet in het zicht, en hij kan mij dus ook niet zien.



3 doggies


