zo verliefd ben ik op onze pup.
Lief, slim en grappig.
Makkelijk in omgang en werkelijk mijn beste maatje.
Nu al in een paar dagen.
We hadden zoveel onderzoek gedaan voor het ras, fokker en de hond zelf want we hebben een een baby.
Ik was werkelijk van geen kwaad bewust.
Want een allergie? Kom nou ze komt ook wel af en toe in aanraking met de hond van mijn schoonouders.
Nouja ze zijn in dezelfde kamer.
Wat een mooie tijd had moeten zijn is een drama.
Vanaf het begin ligt het al niet aan de hond want die gedraagt zich uitstekend. Maar het is mijn dochter.
Krijst, huilt en snotterd zodra de hond in dezelfde kamer is als dochterlief.
Na 2 dagen aan 1 stuk doorgehuil zodra de baby beneden was (In haar kamer is er niks aan de hand
Heb ik me zus gevraagd om op de baby de passen en het was over. Geen gesnotter meer,Ze is weer terug bij de hond en het begint weer.
Zodra mijn man thuis was weer uit elkaar gezet en het gaat weer stukken beter.
De reden: allergie.
En tja wat nu? Kan moeilijk de pup altijd in een andere kamer houden.. Dat is dierenmishandeling!
Maar mijn dochter en hond bij elkaar hebben kan ook niet..
Ik kan mijn dochter natuurlijk ook niet inruilen (even voor de goede orde ik wil mijn dochter natuurlijk ook niet kwijt) omdat ik een kind wel die wel tegen honden kan.
De dokter zegt dat ik de hond weg moet doen want hoewel mijn dochter eroverheen kan groeien .. De kan is groot dat ze op deze manier astma krijgt.
het gehuil is natuurlijk ook niet goed voor haar en ook niet voor de hond. het moet verschrikkelijk voor hem zijn.
Plus dat het ook niet goed voor mij is.
Mijn hart is gebroken.. ik weet wat ik moet doen maar ik wil het niet.
Ondanks dat Gimli (De hond) nog maar net bij me is wil ik hem niet meer kwijt.
Hij is nog zeer jong en hij vind zo een baasje waarbij hij het beter heeft. Dat is wel geruststellend maar toch.
Hij hoort bij ons!















3 doggies








