Obelix et moi (gast)
IK heb drie weken geleden een hondje uit een Spaans asiel meegenomen. Hij heet Obelix en is een oude hond.
Verder weten we niks van hem.
Misschien was het een straathond, misschien een boerderijhond...
Geen idee
Het was mijn plan hem een fijne oude dag te geven.
Maar na 2 vrolijke dagen in Nederland leek het alsof mijn hondje ziek werd. Het bleek een nekhernia te zijn.
Ik behandel hem nu bij chirocpractor DA.
Dat lijkt te helpen. Ik ga straks 2e keer. En hij heeft pijstillers.
Op straat is ie kwik en ljkt hij soms zijn eigen grenzen te boven te gaan. Dan rent hij en soms springt hij zelfs uit enthousiasme.
Maar als we thuis zijn lijkt hij soms meer dood dan levend.
Zijn voorpoten glijden wijduit en hij wankelt als een dronkeman.
En als ik hem optil piept hij soms.
Hij blaft sowieso amper. Alleen op straat soms, naar een hond waar hij bang voor is.
En omdat hij kopjes geeft als een poes, en zijn voorpoten ook zo likt, vraag ik me af of hij door een poes is opgevoed.
Ik ben heel dol op hem. En heb het hele forum al doorgespit naar andere ervaringen.
Als we buiten lopen ben ik heel blij dat ik hem heb meegenomen
maar als hij hier binnen zo voor halfdood ligt, vraag ik me af of ik er wel goed aan heb gedaan. Dan kan ik soms wel janken van medelijden.
Is er iemand die soortgelijks heeft meegemaakt.













Dat verlicht de scherpe pijn, het rondt de kantjes af. 