Hondenforum Brando landseer 9 jaar
HondenForum > Afscheid en memoriam > Brando landseer 9 jaar
ons meutje
Hallo allemaal,
Wij hebben afscheid moeten nemen van onze grootste lieverd brando. Eigenlijk verwacht maar toch ook wel plots.
Hij kreeg steeds meer moeite met poepen. voor het weekend naar de d.a. geweest een spuitje moest evt hulp bieden. Helaas gaf dit niet het beoogde resultaat. Maandag maar weer naar de dieren arts gegaan en nog eens over de situatie gesproken en daar bleek dat hun er een zwaar hoofd in hadden. We moesten er over gaan nadenken wat te doen. Het voorstel was een roesje en dan een foto maken om te kijken wat er zou zijn. Mocht het gene wat ze tegen zouden komen mee vallen dan zouden ze hem opereren, en als het tegen viel dan zouden we er rekening mee moeten houden dat hij niet meer wakker zou worden.
Dinsdag met lood in onze schoenen naar de d.a. waar hij een verdoving kreeg nog niet de juiste hoeveelheid, maar kennelijk genoeg om hem te kunnen onderzoeken. Ze hebben anaal gevoeld en toen werd eigenlijk al duidelijk dateen foto ook geen uit komst meer zou bieden. De tumor zat op een dus danige lastige plek waar ze niet goed bij konden. niet van voor en niet van achter. Als we wilden konden we het laten doen maar dan zouden we een wond hebben die niet of moeilijk zou genezen. Dit was op telossen met een stoma. Maar aangezien dat ze genezing niet konden garanderen en zijn leeftijd en wat voor een lijdensweg dit zou worden moesten we een moeilijke keuze maken in het belang van onze lieverd.
We hebben hem na zijn roesje moeten laten gaan
Helaas . hij is goed voor ons geweest en nu moesten wij hem helpen.
Het is alleen zo dubbel je merkte niet aan hem dat hij eigenlijk best ziek was. In huis was hij nog steeds de gekste leukste en de liefste en deed normaal. Alleen met wandelen merkt je dat hij steeds moest zitten om te poepen en dan kwam er niets en trillde hij als een rietje. Zielig om te zien hoe hij dan keek van help me?
Rust zacht lieve brando je bent en blijft mijn groote kanjer.
Kus je maatje.
Wij hebben afscheid moeten nemen van onze grootste lieverd brando. Eigenlijk verwacht maar toch ook wel plots.
Hij kreeg steeds meer moeite met poepen. voor het weekend naar de d.a. geweest een spuitje moest evt hulp bieden. Helaas gaf dit niet het beoogde resultaat. Maandag maar weer naar de dieren arts gegaan en nog eens over de situatie gesproken en daar bleek dat hun er een zwaar hoofd in hadden. We moesten er over gaan nadenken wat te doen. Het voorstel was een roesje en dan een foto maken om te kijken wat er zou zijn. Mocht het gene wat ze tegen zouden komen mee vallen dan zouden ze hem opereren, en als het tegen viel dan zouden we er rekening mee moeten houden dat hij niet meer wakker zou worden.
Dinsdag met lood in onze schoenen naar de d.a. waar hij een verdoving kreeg nog niet de juiste hoeveelheid, maar kennelijk genoeg om hem te kunnen onderzoeken. Ze hebben anaal gevoeld en toen werd eigenlijk al duidelijk dateen foto ook geen uit komst meer zou bieden. De tumor zat op een dus danige lastige plek waar ze niet goed bij konden. niet van voor en niet van achter. Als we wilden konden we het laten doen maar dan zouden we een wond hebben die niet of moeilijk zou genezen. Dit was op telossen met een stoma. Maar aangezien dat ze genezing niet konden garanderen en zijn leeftijd en wat voor een lijdensweg dit zou worden moesten we een moeilijke keuze maken in het belang van onze lieverd.
We hebben hem na zijn roesje moeten laten gaan
Helaas . hij is goed voor ons geweest en nu moesten wij hem helpen.Het is alleen zo dubbel je merkte niet aan hem dat hij eigenlijk best ziek was. In huis was hij nog steeds de gekste leukste en de liefste en deed normaal. Alleen met wandelen merkt je dat hij steeds moest zitten om te poepen en dan kwam er niets en trillde hij als een rietje. Zielig om te zien hoe hij dan keek van help me?
Rust zacht lieve brando je bent en blijft mijn groote kanjer.
Kus je maatje.
Myrthe & Yebo
Het zijn ook geen keuzes he?
Maar je zegt het mooi! "hij is goed voor ons geweest en nu moesten wij hem helpen"
Heel veel sterkte!
Lief zacht jodeltje van Yebo!
Maar je zegt het mooi! "hij is goed voor ons geweest en nu moesten wij hem helpen"
Heel veel sterkte!
Lief zacht jodeltje van Yebo!
Rowan
Heel veel sterkte met het verlies van Brando, zo onverwacht ,moeilijke beslissing ,maar wel een bewijs van liefde
Syl en de 2 J-tjes
Wat een moedige beslissing die jullie gemaakt hebben uit liefde voor Brando.
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte!
׺°”˜`”°º× Jacq van Sil & Sterre ׺°”˜`”°º×
Wat een moeilijke, maar verstandige beslissing om je dier geen lijdensweg meer te bezorgen. Ik wens jullie bij deze heel veel sterkte.
Afscheid nemen bestaat niet.....
Rust zacht, mooie, dappere Brando!!!
Afscheid nemen bestaat niet.....
Rust zacht, mooie, dappere Brando!!!
Gonnie&Storm
Wat een vervelende beslissing hebben jullie moeten nemen.
Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van jullie lieve Brando.Hij hoeft nu niet meer te lijden.
Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van jullie lieve Brando.Hij hoeft nu niet meer te lijden.
Kylie
Wat erg voor jullie. Wat een lieve mooie en dan ook nog zo moedige hond die lief bleef ondanks dat het niet goed met hem ging. Rust zacht lieve Brando, je baasjes vergeten je niet en hebben een moeilijke beslissing genomen met jou welzijn in gedachten. Sterkte en knuffels voor Brando.
diane en tank
rust zacht brando en straal elke avond fel in de nacht als een mooie felle ster zodat je baasjes weten dat je er bent.
heel veel sterkte met het verlies.
heel veel sterkte met het verlies.
Yvonne en de Iertjes.
Sterkte met het verlies van Brando.
Maar denk aan de mooie jaren die hij jullie zoveel plezier heeft gegeven.
Vergeten zal je hem nooit, hij heeft een spaciaal plekje in je hart.
Maar denk aan de mooie jaren die hij jullie zoveel plezier heeft gegeven.
Vergeten zal je hem nooit, hij heeft een spaciaal plekje in je hart.
Boemba Merlin ,Safira en Nikita
Heel veel Sterkte!met het grote verlies van jullie liefste en beste maatje Brando
