15 jaar terug kreeg ik 'mijn' eerste hond. Een hele tijd later kwam Pim er bij. Het klikte echter absoluut niet tussen deze 2, en eigenlijk gaf ik Snoopy daar altijd de schuld van. Ik heb die tijd Pim hartstikke verwent en Snoopy had eigenlijk steeds pech. Dit besef ik me nu achteraf eigenlijk pas. Toen het steeds slechter ging met hem (hij was toen ook al 14) moesten we hem in laten slapen. Eigenlijk vond ik dat idee aan het begin helemaal niet zo erg. Tuurlijk vond ik het sneu en erg, maar ik zou het 100 keer erger vinden als mijn PIm iets overkwam. Toen hij is ingeslapen vond ik het natuurlijk wel erg, maar ik heb er eigenlijk nu nog steeds spijt van dat ik hem toen zo achterop heb gesteld.
Ook altijd als ze vroegen of ik een hond had, zei ik ja, 2 zelfs. En dan vertelde ik altijd over Pim en eigenlijk nooit over Snoopy.
Zo zullen maar weinige van jullie ook weten dat ik toen ik hier op het forum kwam eigenlijk 2 honden had!
ik wilde het toch even kwijt....



3 doggies



