vandaag is het tien maanden dat ik mijn sloebertje heb laten inslapen
het verdriet,het gemis,is nog altijd even erg
normaal of niet het is wat ik voel,sinds 12 maart 2010 voel ik me slecht en het word niet beter,ik mis mijn ventje en blijf hem missen
hij was nu eenmaal mijn beste maatje door dik en dun,gewoon een stuk van mij die ik verloren ben
lieve sloebertje, weet dat ik nog elke dag aan je denk ik zal je nooit vergeten mijn jongen want je zit diep in mijn hart,bedankt mijn ventje voor de twaalf heel mooie jaren met mij samen en ik hoop dat je nu met je broertje pipo samen bent



3 doggies












