Ik heb 4 januari mijn 13 jarig maltezertje Gismo moeten laten inslapen. Met de feestdagen was hij vrij stilletjes, maar hij at en dronk nog. Zondags begon hij precies zwaar te hoesten of te kokhalzen, echt zielig om te zien ... Maandagmorgend direct naar dierenarts geweest, en bleek hij water op zen hartje en luchtwegen te hebben. Hij heeft nog een spuitje gekregen en zou de volgende dag beter moeten zijn. Maar 's avonds begon hij heel zware hoestbuiene te krijgen en als hij bijgekomen was van zo'n aanval, volgde de volgende al, zen hartje sprong precies uit zen lijfje, zo tekeer ging het. Heel de nacht bij hem wakker gebleven, en volgende dag hem moeten laten inslapen. Bleek op 1 dag al op zen longen te zitten. Bij het fatale spuitje gaf hij bloed over. Dierenarts zei dat ik er goed aan heb gedaan want anders was hij in zen eigen bloed gestikt. Zen aanhechtingsspiertjes van zen hartje waren het aan het begeven.
Ik weet dat dit de beste oplossing was, maar het doet zo'n pijn ... en gisteren kon ik dan met onze andere hond naar de dierenarts. Hij kon moeilijk lopen, liet alles lopen in haar nest (iets wat ze nog nooit heeft gedaan) en er zat bloed bij. Nu heeft dr bloed getrokken en vanavond mag ik bellen voor uitslag. Waarschijnlijk haar nieren ... Als ik haar ook nog moet afgeven, mag er niet aan denken !


















