Luca heeft een ongeluk gehad. Er ligt vandaag voor het eerst een pak sneeuw, en dus ook ijs. Luca liep los naast me, en ik gaf ze het signaal dat ze het grasveld op mochten, kan mezelf wel voor de kop slaan, natuurlijk rennen ze het veld op!!
Hij gleed uit over echt een heel klein stukje ijs wat nog net voor het grasveld ligt en hij gleed uit, valt echt heel raar, hij jankte aan een stuk door en hield zijn linker voorpoot omhoog. Dacht eerst dat er misschien een spier verrekt had of dat hij geschrokken was maar hij bleef maar janken. Toen zag ik dat zijn poot wel erg slap hing, dus hond voorzichtig opgepakt, achter mijn jas gestopt en onderweg mijn vriend gebeld, die heeft me opgepikt en naar de da.
Nu zitten we hier, er worden röntgenfotos gemaakt en heb gevraagd of ze alles even goed na willen kijken of er niks anders een stoot gehad heeft. Maar waarschijnlijk is alleen zijn pootje gebroken.
Vind het echt vreselijk, voel me ook zo schuldig. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?? Zo'n klein stukje ijs, en hoe heeft zijn poot zomaar kunnen breken? Dat kan toch niet zomaar. Ga constant de situatie na. Als ik gewoon twee meter verder gelopen was had dit allemaal niet gebeurt.
En nu heeft ook nog een arts dienst die ik niet ken. Gelukkig stond hij meteen voor ons klaar, werd nergens moeilijk over gedaan. Mijn vriend had gebeld en we mochten direct komen.
Pff ik snap er niks van.



3 doggies




, groetjes Ina.











Maar zoiets kan nu eenmaal gebeuren, het heeft geen zin om je schuldig te voelen hoor.






