Gisteren moesten we terug om de hechtingen te laten verwijderen. Had thuis al die draadjes geregeld aangeraakt zodat ze eraan gewend was. Mevrouw kroop tegen me aan en stond stil terwijl de arts die dingen verwijderde. Apetrots natuurlijk op mijn dappere meisje.
Wat ik al vermoedde werd bevestigd haar knieschijf zit daar waar het ding moet zitten en blijft daat ook zitten. De dag ervoor had ze haar gekke half uurtje en racede ze rond als een op hol geslagen tol.
We mogen het lopen nu langzaam opbouwen. We zijn zo blij. De speelkist staat weer op de vloer en vandaag hebben we 15 minuten gelopen.
Zo fijn een hond die op eigen benen staat.



2 doggies











