Ongeveer tien jaar geleden wilden mijn zusje en ik heel graag een hond. M'n moeder had een hondenencyclopedie aangeschaft om eens rond te neuzen. Jaren gingen voorbij.
Mijn moeder koos oorspronkelijk voor een basset, een mopshondje of een sheltie. Na wat familieberaad wilden we uiteindelijk gaan voor de sheltie die mooi klein was en waarmee m'n moeder lekker kon borstelen.
Toen kwam Yuna opeens bij ons wonen, de hond van onze stiefvader. Niet de hond die we oorsponkelijk wilden, maar Yuna, een Engelse Cocker Spaniel, was een superhond voor ons. Ze was niet te klein, niet te groot, paste op schoot, liet bijna alles toe, luisterde goed...
Yuna moest uiteindelijk weg omdat ze heel erg waaks was en het niet zo op vreemden had. Mijn jongere broertje en zusjes hadden continue vriendjes en vriendinnetjes over de vloer. Yuna had al meerdere keren gehapt, dus m'n stiefpa en moeder vonden het niet vertrouwd meer.
Er kwam toen een tijd lang geen hond meer. Ik ging bij mijn vader wonen. Mijn zusje uiteindelijk ook.
Ik was bezig met mijn examens, en ging daarna op kamers voor mijn studie, en ondertussen ben ik me enorm gaan inlezen over honden en ging uitzoeken welk ras het best bij mij zou passen.
Ondertussen liet ik ook (heel subtiel *kuch*) doorschemeren aan mijn vader dat ik later dus écht wel een hond ging nemen. M'n pa ging ook eens kijken wat voor ras hij leuk vond en kwam uit bij de Zwitserse witte herder.
Ik stopte met m'n studie en ging weer thuis wonen. M'n zusje's studie vergde zo weinig tijd dat ze zelfs doordeweeks meestal thuis was. Wij gingen kijken voor een hond in het asiel, en kwamen geheel bij toeval bij een asiel bij ons in de buurt een Zwitserse witte herder tegen!
M'n pa geinformeerd, wezen kijken in het asiel, familieberaad gehad in het weekend, en de dinsdag die daarop volgde de hond meegenomen. Charlie doorstond glansrijk de proefperiode en woont nu definitief bij ons!
De list van mijn zusje en ik pakte goed uit, het huis is niet stil meer en onze vader is ook erg blij met de hond. Als er een hond kwam, zei hij altijd, 'dan komt er een échte hond' waarmee hij een herder bedoelde.
En zo is het gekomen^^ (zo, een heel verhaal)