Hallo iedereen,
2 weken geleden piepte kiri opeens toen ze naast ons op de bank lag... hier begon de elende
We gingen met kiri de volgende dag naar de dierenarts nadat ze zo piepte liep ze moeilijk met de achterpoten en ze had last met poepen. Nadat de dierenarts haar had onderzocht en ze een harde buik had besloten we een foto te laten maken onze schat had daarvoor tenslotte de prullenbak uitgepluist...
Er leek op de foto veel vocht in de buik te zitten en ze werd de volgende dag meteen geoppereerd.
Thuis zaten we behoorlijk in de stress omdat kiri toch al 10 is en dan is een operatie niet niks maar de opperatie ging gelukkig helemaal goed zo ``goed`` dat er niks te vinden was in de buik alleen wat wefzel bij de blaas en op een stukje darm.
We besloten met antibiotica en pijnstillers en een bloedonderzoek en urine onderzoek verder uit te zoeken waar onze schat last van had.
Alleen kiri werd steeds zieker maar de uitslagen waren er eindeijk ze bleek problemen te hebben met der lever en schildklier maar de DA zei dat dit goed met medicijnen zijn te verhelpen... Dan doe je dat natuurlijk.
Het leek beter te gaan ze had geen koorts meer begon weer lekker te eten en ze werd steeds vrolijker tot zondag middag ze wou niet meer lopen niet meer eten en senna onze andere schat liet er helemaal links liggen...
Maandag avond meteen weer naar de DA en er was nog 1 hoop medicijnen voor de bijnier erg zwaar voor der maar als dit werkt zouden we binnen 2a3 dagen verbetering moeten zien...
We hebben kiri thuis bij ons op de bank laten liggen en erg veel geknuffelt ze had het zwaar dat konden we zien en het enige wat we konden doen was hopen...
Ze mog van ons sàvond op bed bij ons liggen wat genoot ze zo ontzettend lief maar rond een uurtje of 2 wou ze van bed af ze kon niet op der eigen poten meer staan en ademde snel... Ik heb der in der mand gelegt en deze naast ons bed gezet ze had het moeilijk maar toen ik der aaide en een kus gaf kwispelde ze en keek ze me heel lief aan...
we lagen zo een kwartiertje in ons bed en luisterde naar kiri wat was het moeilijk en toen opeens ... stilte ineens helemaal stil ik sprong me bed uit en aaide der... en toen huilen onze onwijs lieve schat was overleden me vriendin kwam erbij en zag het ook en we hebben er lang geaait en kusjes gegeven der plas liep er meteen uit onze schat kon niet meer zo snel is alles gegaan ... vreselijk onze andere hond snuffelde bij der en wou spelen zo raar net of ze het begreep vandaag is kiri gecremeerd en als der urn bij ons is gaan we der as samen met die van Cora uitstrooien onze 2 schatjes zijn weer bijmekaar maar jeetje wat mis ik ze...
Kiri is 10 geworden en heeft een mooi en goed leven gehad maar jeetje wat voel ik me ongelukkig...



3 doggies

















...met het verlies van je Lieve Kiri..die is heen gegaan naar zijn lieve maatje Cora 






