Ben bij de GT geweest

Toen Dobby zondag zich ineens herinnerde dat er een sloot lag naast het enige veldje waar ik hem nog kon loslopen, was de maat vol. Ik was al sinds mei bezig, had twee methodes geprobeerd, maar niets werkte. Ik heb maandag meteen een GT gebeld, waar op de site stond "obsessie voor water".

Aan de telefoon deed ze de suggestie eerst een basiscursus te volgen, maar ja, hij kent al zit, lig e.d.. Een deel van die cursus zou dus dubbel zijn. We kwamen overeen dat ik eerst een privéles zou nemen, en dat we dan zouden kijken wat het beste was. Vandaag gingen we dus naar het bos om haar te ontmoeten. Ja, buiten, want het probleem doet zich buiten voor. In het bos, want dat is haar werkterrein, een groter gebied dan het park (en dus veiliger als hij hem peert) en ook konden we mooi misbruik maken van zijn onzekerheid in een nieuw gebied. Vandaar gingen wij dus naar haar toe in plaats van andersom.

We liepen samen op en Dobby was op nieuw terrein, helemaal hyper en liep te ver vooruit. Ik gewoon stilstaan e.d. om hem op de goede plek te krijgen zoals normaal. Ze zegt nog "ik laat je gewoon je gang gaan, want ik observeer". Ja "dat snap ik" antwoordde ik. En zo kon ze dus ook observeren dat stil staan en Dobby op zijn plek laten terugkomen niet werkte. "Dat doe je zeker al een jaar?". Ja dus. En geen succes.

Afijn, tijdens het wandelen het grootste probleem uitgelegd. Water = hoort niets, ziet niets en niet luisteren.

Ze nam de lijn over en paste gelijk een correctie toe, en liep de andere kant op. Dat gebeurde nog een paar keer, en ineens grauwt en snauwt Dobby en hij springt wat aarzelend op. "Ah, ben je er zó een," zei ze. Het is heel snel te veel voor hem. De druk van de situatie was hem teveel. Dat verbaasde mij niets. Ze zei ook dat hij zo druk is omdat hij het eerste jaar totaal geen leiding heeft gehad. Ik moet dus voorzichtig met hem zijn. De druk werd ook gelijk van de ketel gehaald en bleef de rest van de les op een lager niveau.

Al snel ging het beter, al moest ze af en toe in de John Cleese-doet-Nazi-na pas om te voorkomen dat Dobby voor haar langs schoot naar mij toe.

Ze vroeg "Denk je dat hij los gaat volgen?". Euh. Nee. En nee dus. Dobby rende alle kanten op. Wij liepen door. Hij haalde ons in volle galop in. Omkeren. Dobby kwam ons in volle galop voorbij. Omkeren. Dobby weer in volle vaart langs ons. En zo door.

En toen zij we ons gaan verstoppen. Dobby spurtte het pad over, want hij was ons kwijt. Heen, terug, heen, terug. Uiteindelijk vond hij ons.

Weer over het pad gaan lopen en het omkeer spelletje doen. En weer verstopt in het bos. Dobby is ons 5 á 10 minuten kwijt geweest. Hij is ook écht een paar keer minstens een minuut uit zich geweest terwijl hij het pad op en neer rende. Een hond kwam hij tegen, maar hij liep niet met die mensen mee. Hij was zo in paniek, hij rook ons niet eens meer. Op een gegeven moment markeerde hij een boom. "Zo markeert hij waar hij was, zodat hij het terug kan vinden," zei de GT. Slim!

We zagen hem het pad op en neer rennen. Eerst nog vlot, alert en actief, maar ik zag aan zijn houding dat hoe langer het duurde, hoe vermoeider hij werd. Hij werd steeds bedrukter. Als het een kind had geweest, had hij denk ik snikkend langs gerend.

Uiteindelijk hebben we hem geroepen, en ik moest hem flink knuffelen toen hij ons vond. Daarna nog een paar keer moeten omkeren als Dobby langs rende, maar uiteindelijk bleef hij aan ons geplakt zitten.

Dobby was zo moe van het rennen, dat hij in de auto plat is gaan liggen. Ook thuis is hij de hele middag onder zeil geweest.

Uiteindelijk hebben we besloten dat omdat Dobby zo gevoelig is dat een cursus met anderen minder effect zal hebben. We gaan dus op privéles. Maandag middag weer.

In principe traint deze GT positief, maar ze trekt wel een lijn bij onacceptabel gedrag en corrigeert dan. Ik kan me daar in vinden, maar velen hier misschien niet.

Bij de wandeling zojuist, liep Dobby netjes mee met de lijn in een boogje.

Het klinkt iig of je er nu al iets aan hebt gehad ! Veel succes met de volgende 'lessen'.

Ik weet natuurlijk niet hoe het gegaan is, maar voor mij klinkt het nogal vreemd.

Ik zou het niet zo gedaan hebben denk ik.
maar goed, hoop dat het werkt voor je

Mooi verhaal hoe de GT te werk ging. Fijn dat het nu al helpt.
Met Diesel is het zo dat als er iemand met mij meewandeld, ze veel beter bij mij blijft, is dat met Dobby ook?

Nou ik ben blij voor je!!
Zo te zien komt het allemaal goed.
Nu wij nog hahaha

Zo doe ik het ook met Dobber hoor, zodra ze me voorbij spurt direct weer omkeren. Alleen zorgt Dobber ervoor dat ze me niet uit het oog verliest . Super dat je met Dobby aan het trainen bent!

goed om te lezen dat je in ieder geval een beetje verder bent gekomen.
vind het knap dat jij verstopt kon blijven zitten terwijl je hond zo gespannen oftewel bang was.
ik zou dat niet kunnen.
Maar als 1 priveles nu al opleverd dat dobby al aan je geplakt zit.
Denk (hoop) ik dat je over een paar lessen een prima luisterende hond hebt.

Wat fijn zeg, dat de GT helpt!
nog veel succes verder!

fijn om nu al resultaat te zien

goed dat je de GT hebt ingeschakeld.Je hebt er nu al wat aan.Succes verder.

@Liesbeth van Turbo, Luna en Levi:

Ik had het er ook even moeilijk mee. Maar toen bedacht ik hoeveel keer hij me in de rats heeft laten zitten als hij weer eens op zwem avontuur ging. Mijn wraak was zoet.

@Grietje: Het maakt Dobby niet uit of ik alleen loop of met anderen, er vandoor gaat hij toch wel. Alleen als je met een GT wandelt kun je daar gepast op reageren.

wat goed dat het nu gelijk al zo goed gaat, hoop dat het de volgende keer nog beter gaat