nee dit is geen dominant gedrag, lees dit stukje maar eens door, heel verhelderend:
© Nelis Verhoeven 2010 Dit artikel mag worden overgenomen voor informatieve doeleinden, echter enkel en alleen met bronvermelding.
Door Nelis Verhoeven. Het originele artikel vindt u op www.calmingsigns.nl
Dagelijks hoor ik van hondeneigenaren, of lees ik op hondenforums en andere media; mijn hond of die hond is dominant. Hij vecht met andere honden, valt uit naar mensen, jaagt achter fietsers en joggers, is agressief naar de eigenaar, luistert niet naar de eigenaar, vindt bezoek niet leuk, hij rijdt op mij of op mijn kinderen, etc. . Dominantie wordt bijna altijd gebruikt als negatief.
Mijn stelling is: Deze uitspraken betreffen geen dominante honden maar onzekere honden.
Een dominante hond kan leiding geven en leiding accepteren.
Een dominante hond heeft geen behoefte om te vechten.
Een dominante hond is rustig en heeft overzicht.
In mijn ogen zou er zonder dominantie geen harmonieuze samenleving kunnen zijn. Niet tussen mensen onderling, niet tussen honden onderling, maar ook niet tussen mensen en honden onderling.
Wat is de definitie van dominantie: Een positieve genetische eigenschap die (erfelijke) aanwezig is in elk levend wezen. Die erfelijke positieve eigenschap maakt het leiding kunnen geven en het leiding kunnen accepteren mogelijk. Hierdoor kunnen lichamelijke conflicten voorkomen worden. Honden zijn conflictvermijdend. In principe mensen ook. Het dominant zijn over een ander, maar óók de dominantie van een ander kunnen erkennen en hiermee in beide gevallen op de juiste sociale wijze om kunnen gaan. Leiding geven of leiding juist accepteren wil automatisch zeggen, dat tussen de individuen (mensen of honden) een vorm van samenwerking is. Hij leidt of hij wordt geleid door degene die de leiding geeft, al naar gelang de persoonlijke capaciteiten en de actuele situatie. Dat kan alleen als zowel het leiding geven als het leiding krijgen geaccepteerd worden, wat een wezenlijk verschil is met ‘gedwongen worden tot’, zoals in een dictatuur of een autoritair regiem, of in een gezin wat niet in balans is. Op die manier heeft geaccepteerde dominantie niets te maken met de baas zijn en blijven over de hond of tussen honden onderling. Dominant zijn in de zin van invloed uitoefenen, is iets wat elke baas doet of zou horen te doen. Bij baas kunt u ook lezen de eigen werkgever of afdelingschef, of misschien zelfs de eigen partner. Een goede werkgever heeft autoriteit, maar is geen boeman; hij wordt geaccepteerd door de werknemer. Wanneer een dominante baas geconfronteerd wordt met een vakbekwaamheid van zijn werknemer die hij of zij niet bezit zal dit geaccepteerd worden en zelfs gestimuleerd. Een niet dominante baas kweekt geschillen en onvrede, en zijn of haar beslissingen worden niet geaccepteerd door de werknemers. Dit geldt 1 op 1 hetzelfde voor honden onderling, en de relatie tussen eigenaar en hond.
Wanneer we bovenstaande nu richten op ongewenst gedrag bij honden, zoals trekken aan de lijn, uitvalgedrag etc. kan ik alleen tot de conclusie komen dat er op dat moment geen sprake is van goed leiderschap (lees dominantie). Dit bevordert onzekerheid bij de hond en resulteert in het proberen de leiding over te nemen. Op het moment dat de dominantieverhoudingen in balans geraken en er duidelijkheid ontstaat in de relatie zal het ongewenst gedrag afnemen.