Ik zou je pup niet zomaar in de kou zetten. Hij heeft geen wintervacht ontwikkeld dus zal het alleen maar heel koud krijgen. Bovendien, wat is er voor een pup aan om EN in de kou te zitten EN zonder wat ook maar om handen te zijn...
En er zijn wel degelijk honden die langere tijd achter elkaar aan alleen kunnen zijn. Anders zou immers niemand een hond meer kunnen hebben omdat ze dan altijd zouden blaffen en slopen. Dobber hebben wij vanaf dat we haar kregen (8! weken) in de garage gehad met regelmatig aandacht van ons en regelmatig dat ze alleen was. En niet begonnen vanaf 1 minuutje, maar hebben haar ook in het diepe gegooid. De eerste nacht is ze gewoon in de garage geweest in een doos als bench met stro. DIe nacht heeft ze gejankt maar de volgende nacht al niet meer. Misschien niet een methode voor elke hond, maar voor ons heeft het gewerkt. En Dobber is geen slopert of zo, blaft niet overmatig en is ook niet onzinlijk als gevolg van verlatingsangst. Ja, ze heeft haar ongelukjes, maar daar ligt geen verlatingsangst aan ten grondslag.
Het is maar net wat je hondje aan kan. Sommige honden hebben er geen probleem mee om direct in het diepe gegooid te worden en andere wel. Maar ik denk dat jullie hondje er niet tegen kan.
Want jullie hondje blaft wel degelijk hele dagen als ik het zo hoor en dat heeft (om mijn ervaring erbij te halen) Dobber nooit gedaan. Ja, even piepen of blaffen als we weg gingen of als ze aandacht wilde maar meer ook niet. En alleen in het begin de nodige serenades. Dus in jouw geval denk ik dat je op moet passen voordat je een hondje hebt dat blaft van verlatingsangst. En dan krijg je inderdaad wat Ilja beschrijft: onzinlijk, blaffen, jammeren, slopen etc.
Probeer dat te voorkomen. Je kunt bijvoorbeeld al iemand zoeken die halverwege de dag de pup even uit komt laten, voordat je weg gaat even geestelijk en lichamelijk vermoeid maken, een kauw spelletje geven etc. En dat de oppas halverwege de middag die dingen ook nog even doet.