Ik zie dit gedrag van Pluk naar mijn zus heel vaak. Bij het aanlijen, spelen; blijdschap ja. Ik weet natuurlijk helemaal niet of het ook zo bij jou is als bij mijn zus, maar ik denk wel te weten hoe mijn zus het kan vermijden.
Want als Pluk blij is gaat ze zelf ook helemaal roepen zovan: jaaaa! jaaaaaa! en als Pluk naar haar gezicht hapt zegt ze: uh, uh, uh! nee, nee. dan krijgt ze een lik in haar gezicht en dan zegt ze jaaaaa! Ja, je bent lief he? en dan weer een hap en dan weer: nee. foei..
Dus niet erg konsekwent (hoe schrijf je dat??)
Als Chica blij is, sta je dan?
En een tip: als ze helemaal hyper word negeer dat of zeg rustig: Chica je bent een heel raar hondje.
Hopelijk heb je hier wat aan. Als Pluk bij het aanleinen zit te hyperen zeg ik zelfmeestal: Pluk je bent echt een heel raar, klein, dom hondje weet je dat? en dan kijkt ze echt zovan: oeps, sorry, ik moet rustig doen. oke, baas, lijn me maar aan.