Vind ik ook...het duurt altijd een hele tijd voor 2 honden mekaar accepteren (bij de ene gaat dat als niets, bij de andere duurt het een eeuwigheid) en het is zeker zo moeilijk als de pup maar af en toe eens komt en niet de hele dag bij jouw honden is, want elke keer weer wordt die pup aanzien als vreemd en dus niet toegestaan.
Ik zou de eerstkomende keren ervoor zorgen dat ze buiten even kennismaken. Riempje aan en laat ze maar snuffelen. Grommen hoe ze niet te doen en daar zou ik kort op reageren. Grommen omdat de pup gedrag vertoont dat niet toegelaten is (springen, hevig zijn,....), mag wél gebeuren en mag zelfs gecorrigeerd worden, want een volwassen hond die stabiel is, zal een pup nooit zomaar een correctie geven. Ook moet je opletten of ze de pup werkelijk vastheeft of eigenlijk maar eens snauwt en hem op die manier zowat wegduwt. Dat is in mijn ogen normaal gedrag. Das een teken van jouw hond aan de pup van kijk...die is mijn omgeving, mijn terrein en mijn ruimte en daar moet je uit blijven. Ja mag ver genoeg rond me gaan, maar je moet uit mijn buurt blijven. Uiteindelijk als ze mekaar lang genoeg kennen en vaak genoeg zien (het is misschien ook wel een idee om de pup 1dag in de week eens een keertje te laten logeren ofzo), komt dat normaal gezien wel in orde.
Blijft jouw hond echter constant de pup opzoeken, zou ik hem wel degelijk een time out geven. Negeren mag, duidelij kmaken dat dat zijn ruimte is mag ook, maar zelf opzoeken en dan grommen en happen, is een teken dat ze heel erg onzeker is in het bijzijn van die pup en haar té erg wilt laten gelden op een manier die die pup dan op een gegeven moment ook niet meer gaat begrijpen. Een correctie van een andere hond tov een pup moet een erlijke correctie zijn en anders moet de baas ingrijpen zodat de pup ook daar weer van leert dat het baasje er wel is indien nodig en niet binnen x aantal tijd het zelf even gaat oplossen.
Hier heeft het trouwens wéken geduurd voor de laatste aanvaardt werd door onze border reu. Die heeft het niet op pups én niet op reutjes en laat die laatste nu een pup en een reutje zijn, maar hier geldt het zo...ik ben baas en ik beslis. Nu gaat het goed. Neemt de border elke keer iets in zijn muil en zal eens snauwen, maar heeft de pup nog nooit geraakt. DIe weet op zijn beurt nu ook wel dat ie afstand moet houden, want dat ie duidelijk lager in rang staat en dus moet wijken voor de anderen, maar daar is niets mis mee. Is een zalige pup, stabiel van karakter en das het belangrijkste. Ze moeten niet allemaal leider willen zijn hé
(trouwens...er is er hier maar eentje en dat ben ik
)