sorry, hier moet ik even reageren.
ik wou dus een cavaliertje, ben bij een erkende fokker geweest.
die verzweeg me echter dat (syringo)-zenuw-uitval, waardoor het hondje ondraaglijke pijn heeft, ook kan voorkomen in dit ras.
ik heb toen een filmpje gezien op internet en ben zo dermate geschrokken dat ik voor dit ras niet durfde te gaan.
toen koos ik bewust voor een cavalier-kruising.
waarvan mama boerenfox kruising stabij en papa cavaliertje.
het hondje heeft een top karakter zit lekker in haar vel, heeft niet te overdreven lange oren. waardoor ook minder gevaar op ooronsteking, dat is het verhaal bij een gezelschapshond. dit is Mijn ervaring.
dan echter heb je kruisingen zoals hierboven omschreven, stabij met bordercolie is ook verschrikkelijk, je verdubbelt de gevoeligheid en de baas zit opgescheept met een hond die nergens tegen kan, overprikkeld is.
ik heb grote respect voor fokkers, als ik zie hoe sociaal de honden zijn op een show heerlijk, ze zijn allemaal even lief!! of het nu een rotweiler is of een chi.
een ander voorbeeld de kuchende kaninchen-teckel, Kucht ipv van dat ie blaft,(Ook op de dog-show gezien) tja dan ga ik me eens achter het oor krabben en denk laten we nou even normaal doen, ga die teckel toch niet nog kleiner fokken....
tja en dan heb je nog die huis tuin hobby fokkers, die hebben honden in de aanbieding met een "centenbakkie" sterke onderbeet dus, of een te kleine chi die de eerste maanden niet overleeft.
ik wil daarmee aangeven het is zo complex allemaal.
of DNA onze hondenwereld redden kan????