Gisteren voor de tweede keer met Kira wezen fietsen, en ze bleef heerlijk naast de fiets rennen, maar 2x in het begin dat ze me van de fiets trok (eerste poging was ze zo bang voor de fiets, dat we eigenlijk niet eens de straat uitkwamen) en daarna had ze het door een bleef heerlijk mee huppelen.
Na eerst haar een stuk te hebben laten rennen zo, naar het hondenstrandje gegaan (wat 2min lopen van huis ligt), haar nog even heerlijk vrij laten rennen, tot we zagen ze echt moe begon te worden, maar lekker druk nog wel aan het spelen.
En ik riep Kira, Kom dan... en waarempel, ze keek op, en kwam meteen euthosiast aangerent en waggelde heerlijk los mee aan de fiets naar huis.
Ik voelde me zo apetrots op dat moment















