Het is vandaag alweer 2 jaar geleden dat ik mijn grote vriendin heb moeten laten gaan.
ik mis haar nog steeds heel erg.
Zij was echt mijn maatje wij deden alles samen.
Hebben alle cursussen doorlopen.
Ze wist precies wat ik bedoelde al,ook al zei ik niks.
Ze beschermde mij door dik en dun.
En zij wist dat ik dat ook deed voor haar.
Daarom heb ik ook 18 september 2008 de keuze gemaakt om haar een lijdensweg te besparen.
En haar de rust te geven die ze had verdient.
Maar meisje jou vergeten doen we nooit meer.
Voor altijd ben je in mijn hart.




3 doggies














