vanmiddag heb ik echt VRESELIJKE schrik gehad
was eerst Mandy uit gaan laten en erna met Quinty, Donja en Mindy naar eht hondenveld hier aan het einde van onze straat
daar mogen ze lekker los en dat gaat al die dagen al prima
mn ouders gaan er ook elke dag heen dus het is voor hun een bekende plek
als ik ze wel eens vaker uitlaat ga ik er altijd heen dus no problem....tot vanmiddag....
Mindy en Donja sprongen over het hek om een dol rondje op het andere veld te rennen zoals ze wel vaker doen en als ik dan roep komen ze meteen
vanmiddag dus niet...
Donja kwam na 5 minuten maar Mindy was in geen velden of wegen te bekennen
ben snel Quin en Don thuis gaan brengen en terug gerend en maar roepen en roepen
ik dacht ik ga bij het huis van mn ouders kijken wie weet zit ze daar wel voor de deur
inmiddels kwam de regen met bakken uit de lucht
maar geen Mindy he bij het huis
ikke weer rennen terug naar mn eigen huis had zo de hoop dat ze daar zat....ook niet
oh wat was ik in paniek
het was al over vieren en ik weet dat de werkmensen thuiskomen en hard rijden door het dorp dus was zo bang dat ze haar dood zouden rijden!
weer naar het veld gerend en ook daar nog steeds geen Mindy
kwam een meisje tegen en die had haar zien lopen en wilde haar pakken maar ze begon te blaffen op haar en rende weer weg
inmiddels was een ander meisje op de fiets aan en die had haar ook zien lopen
tjonge mensen toen raakte ik echt in paniek en was compleet buiten adem en ben gaan hyperen
weer richting huis gerend en daar kwam ik een vriendin tegen met haar lieve lab
ze had Mandy zien rennen en had meteen de fiets gepakt ze zei dat ze ging zoeken en inmiddels was ik al in tranen en en geen lucht meer
Beau bleef bij mij alsof die aanvoelde dat er iets was
zie haar fietsen en stoppen bij mn huis en roepen dat Mindy bij de voordeur zat!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ben heel vaak blij maar zo blij als vanmiddag.......
inmiddels was het al kwart voor 5 en 5 uur moet ik gaan werken dus in een kwartier tijd de dames eten gegeven en me omgekleed
brood meegenomen en hup to the hospital
mn leidinggevende heeft me daar in een stoel gepropt met een kop koffie en mn diner want zag krijtwit nog steeds van de schrik
heel mn lijf doet zeer en mn ouders zijn zondag thuis dus jullie begrijpen wel dat ze niet meer los komen bij mij!
had er toch niet aan moeten denken dat ik had moeten vertellen dat ze kwijt was of doodgereden!
het stel ligt nu lekker te maffen zijn zich nergens meer van bewust



3 doggies















