De 12ste augustus ging ik met mijn jana naar de dierenarts
ik wist dat dit de laatste keer was voor haar
Ze stapte de wagen in met haar kwispelende staart. Mijn zoon en vriendin waren erbij. Toen we aankwam stapte jana vrolijk uit en ging naar binnen om daar idrn te begroeten. Ik hoopte en hoopte mischien kunnen we nog iets doen maar neen daar kwam de dierenarts. Ze heeft eerst nog jana zitten knuffelen en gaf haar eerste spuitje voor te kalmeren
Ik ging op de vloer liggen en huilde en knuffelde haar. Ik zei ik wil da niet jana maar ik moet aa jou denken.
We gingen naar die andere plaats janake liep achter mij een beetje gedrogeerd toen stopte ze en wou niet meer mee
Wist mij janake wat er ging gebeuren???????Ik draagde haar op die tafel nu moest ik jana afscheid nemen tweede spuit kwam aan voor diepe slaap
jaja ik hou van jou derde spuit en twas gedaan. Haar buikje ging niet meer op en neer. Ik heb mij sindsdien afgesloten van de wereld kon zelfs hier niet komen. Ik voel mij wa schuldig de manier dat ik ze hebt moeten laten gaan. Ik mis ze zo enorm hard



3 doggies




















