Mijn schoonfamilie is ook altijd van de S. Bernards geweest. helaas is de laatste maar een jaar of 8 geworden. tijdens het wandelen is ze gewoon in elkaar gestort door een hartaanval. ze moesten haar met 2 man in de auto leggen om weg te brengen.
ze was wel erg lief, leuk, kwijlerig en gigantisch.
t was een teefje, maar kennelijk wel een erg grote. en ze was echt niet altijd sloom. ik weet nog wel van haar dat ze speciaal voer kreeg voor haar poot, want daar had ze vaak last van. ze had een erg groot hok in de tuin (met mega tuin) gevuld met stro, een mand en zelfs een verwarming voor in de winter. verder liep ze eigenlijk altijd buiten, alleen met minder koud weer had ze in- en uitloop omdat de deuren van het huis dan altijd open stonden. waaks was ze trouwens ook wel aardig.
wss krijgen ze daar ook binnenkort weer een pup