Hondenforum Bandu, het was veel te vroeg.
HondenForum > Afscheid en memoriam > Bandu, het was veel te vroeg.
Brienne
Helemaal in Egypte zat ik toen mijn moeder belde: 'Briënne.. is er iemand bij je? Er is iets heel ergs gebeurd. We hebben vanmorgen Bandu in laten slapen...' er schoot van alles door mijn hoofd en tegelijkertijd was mijn hoofd hol en leeg. Waarom? Was hij alweer aangereden? Had hij gevochten met een andere hond? Was hij bij de overburen de wei ingegaan en vertrapt door de koeien? Niet 1x heb ik gedacht dat hij ziek was. Een jonge, gezonde hond van net 3 jaar oud wordt toch niet van de ene op de andere dag doodziek? Maar mijn mooie, lieve, dikke domkop was dat wel. Heel erg. Hij had MH. Ik had er nog nooit van gehoord. Dus ben ik meteen naar het internet cafe gegaan om het te googlen. Een zeer agressieve vorm van kanker, als die wordt geconstateerd, dan is het een kwestie van uren tot dagen voor het gedaan is. Doodsoorzaak nummer één bij Berner Sennenhonden. Bandu was gestopt met eten en in eerste instantie dachten mijn ouders dat hij heimwee had naar mij. Voor de zekerheid hebben ze toen naar mijn werk (hondenpension) gebeld om het te vragen, maar daar adviseerden ze om naar de dierenarts te gaan. Daar bleek al snel wat hij mankeerde en na 2 dagen proberen om het uit te stellen heeft mijn moeder de knoop dorgehakt. Bandu is vertrokken naar de hondenhemel. Mijn maatje, mijn vriendje, mijn gekke, lieve, mooie, oh zo domme Bandu. Zelf was ik er niet bij, maar het schijnt dat hij zo dapper is geweest, dat hij ondanks alles toch bleef proberen om te kwispelen als hij iemand zachtjes zijn naam hoorde roepen. Dat hij niks meer wilde drinken, maar dat hij bij de dierenarts dacht: nee, ik mankeer niks, kijk, ik drink! en zomaar een hele bak water leegdronk. Het leven was mijn Bandu niet gegund. Vorige zomer werd hij al flink aangereden, kwam er met en gebroken poot van af. En nu dit. Ik ben blij dat hij altijd kwispelde, dat hij altijd vrolijkheid uitstraalde. Want nu is dat wat ik me herinner. En zo kan ik mezelf ook verzekeren dat ik goed ben geweest voor hem. Dat hij het naar zijn zin had en niks te kort kwam. Want Bandu met zijn gekke streken en zijn lieve knuffels en zijn trouwe blik verdiende eigenlijk toch meer dan het beste wat ik hem te bieden had. Bandu, ik mis je. Het spijt me dat ik er niet kon zijn toen ik zo graag je pijn had willen verzachten. JE bent een held. Mijn held. Je hebt je naam met eer gedragen, want een Bandu, een vriend, ben jij je hele korte leven lang als geen ander voor mij geweest. Wij hoorden bij elkaar. Dat wist jij en dat wist ik. Een niet kapot te krijgen band, tussen jouw hart en dat van mij. Rust zacht vetje van me. Weet dat ik je nooit vergeet en voor altijd in mijn hart zal dragen, dat die lege plek onder de wc altijd de jouwe zal zijn en dat je in de vele harten die jij wist te veroveren een niet uit te wissen poot afdruk hebt achter gelaten.
Brienne
Jeetje... Al een tijdje kon ik het redelijk aan. Maar nu zit ik eventjes op de computer alle foto's van Bandu te bekijken en de tranen stromen over mijn wangen. Ik kan hem bijna horen blaffen. Ik mis hem zo. Bedankt voor al jullie lieve reacties. Die doen me op zulke momenten echt ontzettend goed.
Brienne
jeetje... ik had nooit gedacht dat er nog mensen op zouden reageren. de tranen rollen alweer over mijn wangen.
nu, nadat er ruim een jaar verstreken is, heb ik het denk ik eindelijk een plekje kunnen geven. dat vond ik heel erg moeilijk, vooral ook omdat ik twee jonge, gezonde honden achterliet, en terugkeerde naar slecht één. dan is de verandering ineens zo vreemd en onwerkelijk.
Nog steeds zal ik, wanneer ik de perfecte hond voor mij omschrijf, een omschrijving van Bandu geven. Maar ik voel me nu ook klaar voor een nieuwe stap. een nieuw hondje in huis, eentje die ik met net zoveel liefde en overgave zal verzorgen en opvoeden als dat ik bij Bandu heb gedaan. maar wel eentje waarvan ik 100% zeker weet dat zijn ouders gezond waren. ik zal hem vernoemen naar Bandu. een verbastering van Bandu, of één van de koosnaampjes die we hem gaven. want Bandu was mijn eerste echt eigen hond. mijn hart is groot genoeg om er meer honden in te verwelkomen, maar dat ene extra speciale plekje, is voor mijn Bandu.
bedankt voor deze late, lieve reacties. vooral die van Kylie deed me goed. ook al is het al ruim een jaar geleden.
nu, nadat er ruim een jaar verstreken is, heb ik het denk ik eindelijk een plekje kunnen geven. dat vond ik heel erg moeilijk, vooral ook omdat ik twee jonge, gezonde honden achterliet, en terugkeerde naar slecht één. dan is de verandering ineens zo vreemd en onwerkelijk.
Nog steeds zal ik, wanneer ik de perfecte hond voor mij omschrijf, een omschrijving van Bandu geven. Maar ik voel me nu ook klaar voor een nieuwe stap. een nieuw hondje in huis, eentje die ik met net zoveel liefde en overgave zal verzorgen en opvoeden als dat ik bij Bandu heb gedaan. maar wel eentje waarvan ik 100% zeker weet dat zijn ouders gezond waren. ik zal hem vernoemen naar Bandu. een verbastering van Bandu, of één van de koosnaampjes die we hem gaven. want Bandu was mijn eerste echt eigen hond. mijn hart is groot genoeg om er meer honden in te verwelkomen, maar dat ene extra speciale plekje, is voor mijn Bandu.
bedankt voor deze late, lieve reacties. vooral die van Kylie deed me goed. ook al is het al ruim een jaar geleden.
