Hallo hondenvriendjes!
De afgelopen weken hebben mijn vrouwtje en ik geen tijd gehad om op HP te komen.
Ik heb het echt enorm druk gehad!
(het vrouwtje had best kunnen komen volgens mij, die is toch alleen maar met kleine zaken bezig
)
Dinsdag ochtend (27 juli) begon het vrouwtje wat raar te doen. Volgens mij voelde ze zich niet zo lekker.
Ik ben die dag maar veel bij haar gebleven, waar zij was, was ik ook. De baas was van huis, en er moest toch iemand op haar letten?!
Ik was wel blij toen de baas s'avonds eindelijk thuis kwam, kon hij het van me overnemen. Inmiddels werd ik toch wel wat nerveus van het vrouwtje hoor!
Ook de volgende dag voelde het vrouwtje zich nog steeds niet lekker. De baas leek te begrijpen dat ik het niet fijn vond om alleen op haar te moeten passen dus bleef hij ook thuis. Ik ben maar veel buiten gebleven, ik vond het vrouwtje een beetje eng...
Die middag gingen de baas en het vrouwtje opeens weg. Ik snapte er helemaal niets van. Eerst zei de baas nog zo met me te gaan lopen en opeens renden ze zonder mij de deur uit!
(ik kreeg geen eens een koekje voor ze weg gingen!)
Die avond kwamen nog het baasje, nog het vrouwtje terug. Wel kwam de vader van het vrouwtje om met mij te gaan lopen. Gelukkig maar want de nood was hoog!
De hele nacht ben ik alleen gebleven, voelde me best eenzaam...
Gelukkig kwam de volgende ochtend de baas terug. Maar wel zonder het vrouwtje??!
Die dag was het baasje veel weg, maar steeds als hij terug kwam, rook ik dat hij bij het vrouwtje was geweest. Waarom nam hij haar niet mee naar huis?
Pas op vrijdag nam het baasje het vrouwtje mee naar huis.
Toen ze binnen kwam had ze nog iets in haar handen. Ze gaf me een stukje stof zodat ik kon ruiken, dat rook vreemd maar toch ook bekend...
En toen liet ze me zien wat ze in haar handen had: Een mensen pupje! (een vrouwtje van 2895gram en 47cm, wel klein om mee te spelen hoor!)
Ik snuffelde even en ben toen snel naar buiten gegaan. Ik wist even niet zo goed wat ik hier nu van moest denken hoor!
De dagen daarop bleef ik maar een beetje bij het vrouwtje en de mensenpup vandaan.
Gelukkig was de baas nog wel dezelfde en mocht ik hem veel helpen.
Als hij niet bezig was voor het vrouwtje of met de mensenpup was hij bezig met een vijver uitgraven.
Ik controleerde regelmatig of de vijver al diep genoeg was.

Toen ik de vijver eindelijk diep genoeg had gekeurd is het water erin gegaan.
Nu hou ik niet zo van zwemmen, maar ik had hier best een keer in willen springen. Mocht dus niet!
En wat denk je? Gaat de baas er zelf wel in!
Nou ja zeg...!

Toen hij eruit kwam had hij het erg koud. Haha, eigen schuld! (ben ik even blij dat ik niet stout deed en erbij gesprongen ben!)
Terwijl wij druk waren met de vijver, probeerde het vrouwtje het goed te maken met mij omdat ze zomaar weg was geweest.
De eerste paar dagen heb ik me daar niets van aan getrokken en bleef bij haar uit de buurt.
ik wist niet helemaal zeker of ze nog wel 'mijn' vrouwtje was. Maar uiteindelijk heb ik mijn poot over mijn hart gestreken en haar vergeven dat ze zomaar weg was gegaan, terug kwam met een mensenpup én nog eens veranderd leek te zijn. (okay, de koekjes hebben een handje geholpen...
)
Ookal zei het vrouwtje dat ik nog steeds haar puppie ben ondanks dat er nu ook een mensenpup is, ben ik de eerste tijd de mensenpup uit de weg gegaan.
(wel ben ik extra waaks, ik hoef maar íets te horen en ik laat alvast merken dat ik hier de boel bewaak dus dat de dieven echt niet hoeven te proberen binnen te komen)
's Avonds lag ik vaak samen met de baas tv te kijken maar nu lag vaak het mensenpup bij hem.
Hij zei wel dat ik er ook bij mocht komen, maar om nou het derde wiel aan de wagen te zijn...
Vrijdag avond kon ik het echter niet meer weerstaan. Ik móest echt even ouderwets bankhangen met de baas.
Dat het mensenpupje er ook bij lag, nam ik maar voor lief.

Stiekem vond ik het ook wel gezellig, en heb van de gelegenheid meteen gebruik gemaakt om de mensenpup ook maar eens goed te onderzoeken.
Na een flinke snuffel en lik sessie heb ik besloten dat deze pup mag blijven!
(nu denk ik ook niet dat deze weg zou gaan ,ze was er immers al twee weken)
Ik denk dat dit pupje en ik wel goede vriendjes kunnen worden.
Sinds vrijdag ga ik dan ook gezellig mee met het vrouwtje of het baasje als ze de pup gaan verschonen, en als het pupje jankt loop ik er vast naar toe om het te troosten.
Van al het werken in de tuin, het waken voor het vrouwtje en de mensenpup, en dan ook nog eens het wennen aan de mensenpup en het rare gejank dat ze zomaar doet (als ik blaf of jank moet ik ophouden van het vrouwtje, als de mensenpup jankt aait het vrouwtje haar...) word ik soms best moe hoor.
Soms gaat het vrouwtje even een middag dutje doen, en ik?
Ik maak van de gelegenheid gebruik en doe zelf ook een dutje op de bank!

Ja vriendjes, het waren drukke weken, en volgens het vrouwtje komen er nog véél meer drukke weken.
Maar ik zal er voor zorgen dat het vrouwtje weer wat meer tijd maakt voor HP hoor.
Soms moet de mensenpup maar even wachten zodat ik samen met het vrouwtje even wat HP tijd heb!



3 doggies

























