Gezien de leeftijd van de hond hebben Dobry en Marit vast gelijk. En het beeld dat je schets wijst ook in die richting, maar...
Toen ik als vijfjarige bij mijn grootouders leefde, had mijn grootvader een Duitse herder (25% wolf). Ik vond het een fantastisch beest, maar het leefde het merendeel van de dag in een hok van 2x2m en als mijn grootvader dan thuis kwam van het werk was hij daar wel minstens twee uur héél intens mee bezig, apporteren, joggen, whatever om hem te trainen.
Van dat dier had bijna iedereen schrik, ik niet, ik kon hem bevelen, als enige naast mijn grootvader en hij deed wat ik vroeg. Ik moet wel zeggen, ik heb altijd dieren rondom gehad, wist ook dat ik ze niet moest pesten en dat ik ze hun eigen tijd en ruimte moest laten heb ik dankzij de dieren geleerd, ik heb wel eens een corrigerende knap gehad (geen beet!). Mijn grootvader heeft nadien nog honden gehad, ik woonde er toen niet meer, maar ik kon ze nog steeds bevelen, ook al werden ze in het Spaans opgeleid, taal die ik niet spreek.
Dus, ik denk inderdaad dat er gebrek aan leiderschap is in de situatie die je aanhaalt, maar dat kinderen geen hond kunnen/moeten bevelen, daar ben ik niet zo wit/zwart over. Hangt echt af van het kind. Natuurlijk, zolang de volwassenen geen zekere boodschap uitzenden, kan een kind dat ook niet, dat zal wel duidelijk zijn.
Dus eerst de volwassenen leren met de hond om te gaan, nadien zouden kinderen geen probleem mogen zijn, onder toezicht.