Ik zit me net te bedenken dat dit nu de tweede keer is dat ik met de komst van een pup een vervelende periode in mijn leven heb meegemaakt....
Mijn eerste hondje, een maltezer Kruimel, is gekomen 11 jaar geleden toen ik een scheiding heb meegemaakt. Kruimel heeft me op de been gehouden en heeft vele verhalen moeten aanhoren. Mijn kinderen waren toen nog klein, 9 en 12.
Nu heb ik net 2 weken mijn tweede maltezer Luna. Vorige week is mijn moeder vrij plotseling overleden. En weer is er een hondje die mij helpt met mijn verdriet....
Hoe toevallig kan het zijn.....



3 doggies







gecondoleerd.




