Hondenforum Gizmo mijn beste vriend

Mijn Gizmo , mijn trouwste vriend ooit is na 15 jaar afgelopen vrijdag overleden.
Ik kende hem al enkele uren na zijn geboorte, zijn moeder moest naar de DA en ik heb hem samen met zijn 2 broertjes warm gehouden.
Toen ze voor het eerst vast voedsel mochten heb ik ze gevoerd.
7 jaar geleden is hij geopereerd.( hernia perinealis) Voor de operatie heb ik toen zijn bloed laten testen .Was gelukkig goed wel hoorde ze een hartruisje.
Heb doodsangsten gehad tijdens de operatie.
Maar gelukkig goed gegaan.
Twee maanden 24 uur per dag voor hem gezorgd.
Hij mocht zeker niet springen etc daarom moest hij in de bench een tijdje.( de schat) mijn kanjer.
OOk kreeg hij na de operatie hartpillen die hij de rest van zijn leven moest blijven nemen.
Afgelopen donderdag kreeg hij zijn jaarlijkse enting en een wormkuur samen met Spike van 13. Mijn andere hond.
De DA verzekerde mij dat Gizmo er niet te oud voor was dat het juist goed was dat ik hem weer zijn jaarlijkse enting gaf.
Maar de arme schat is enkele uren na de enting en wormkuur ziek geworden.
Eten wat de laatste tijd zijn grootste hobby was trok hij zijn neusje voor op.
Hij was misselijk overgeven etc.
OOk kon hij niet meer op zijn pootjes staan.
Weer terug naar de DA en dacht echt dat ik hem moest afgeven.
Hij kreeg een injectie tegen het braken en ik maakte me zorgen dat hij zijn hartpilletje die ochtend niet had kunnen nemen aangezien hij niet wilde eten.
De DA zei over een half uur gaat die spuit werken en dan eet hij wel weer.
Kreeg medicijnen voor thuis mee en speciaal voer , en ik ging opgelucht naar huis.
Na een half uur niks, na 2 uur niks, hij wilde gelukkig wel blijven drinken.
Eten nog steeds niet,DA weer gebeld en ik zou terug gebeld worden.
Ondertussen zijn hartpilletje opgelost en in een spuitje gedaan.
DA terug gebeld en haar collega zei ook dat de enting , wormkuur en zijn harttablet te veel geweest kon zijn voor Gizmo.
Als hij maar bleef drinken was het goed en ik moest oppassen dat hij niet ging hoesten , anders moest ik gelijk komen.
Weer de hoop dat het goed zou komen.
Later wilde Gizmo niet meer drinken en gaf ik hem water via een spuitje.
Hij ademde steeds zwaarder en op een gegeven moment was zijn kaak een beetje vastgeklemd.
Gelijk de DA gebeld en gezegd dat ik er aan kwam omdat Gizmo stervende was.
Mijn schoonzus heeft samen met mijn neefje , Gizmo mijn dochter en mij opgehaald.
Was niet in staat om te rijden en wilde Gizmo op mijn schoot houden.
De DA onderzocht hem en gaf weer een beetje hoop . Ze zei ik wil toch een röntgenfoto maken want misschien heeft hij wel vocht achter zijn longen. En dan kan ik daar iets tegen geven.
Samen met een schort aan tegen de stralen etc Gizmo in verschillende houdingen gelegd.
Hij had geen vocht achter zijn longen. Hij bleef naar de foto;s gewoon liggen met zijn tongetje een beetje naar buiten.
Mijn schoonzus en de DA hebben de foto's bekeken en ik bleef bij Gizmo.
Zijn hart was ernstig vergroot en er zat veel lucht in zijn buikholte.
Dus ze dacht zelf dat het ziek zijn meer van zijn hart kwam.
Eventueel maar die kans was klein zou ze hem een nacht daar willen houden aan het infuus en misschien naar huis met extra medicijnen.
Ik zag mijn mannetje daar zo liggen , zo zwak etc en dacht nee jongen dat kan ik je niet aan doen.
Voor dat kleine kansje, dan moet je nog langer vechten etc.en God weet omdat hij al 15 was wat er nog aan zat te komen.
Hij was de laatste maanden doof geworden, kon niet meer op de stoel of bank komen. Stond enkele weken geleden voor de verkeerde voordeur etc etc
Maar had geen pijn en genoot van zijn eten.
Dat was nu ook voorbij daar bij de DA
Ik wilde niet wachten tot hij zieker zou worden of pijn krijgen.
Dus zei tegen de DA dat ga ik hem naar alles wat hij heeft meegemaakt en de lijdensweg ( zo zag ik het) van die laatste dag hem dat niet meer aan doen.
En heb ik hem met veel pijn en verdriet in moeten laten slapen.
Mis hem vreselijk en voel me schuldig dat ik hem heb laten enten , en een wormkuur heb gegeven.
Was dat niet gebeurd had hij nu nog geleefd.
De DA zegt wel dat ik me daar niet schuldig over moet voelen omdat het waarschijnlijk zijn hart is geweest, en dat ze het wonderbaarlijk vond dat hij nog 7 jaar heeft geleefd ondanks de hartmedicatie.
Weet ik allemaal wel, maar toch.
Waarom waarom, en waarom heeft hij zich zo ziek moeten voelen de laatste dag van zijn leven.
Lang geleden dat ik zo'n verdriet heb gehad als nu, en buiten het verdriet dat afschuwelijke schuldgevoel ........
Vanmiddag wordt hij gecremeerd, mijn beste vriend 2 maanden na zijn 15e verjaardag.
Ik mis hem zo erg
En die arme Spike van 13

Dank je wel voor deze lieve woorden en dat jullie de tijd voor ons hebben genomen.
Heel lief

Ik wil jullie allemaal bedanken voor deze lieve berichtjes

Lieve mensen,

Ik snapte het ook al niet waarom ik ineens weer berichten binnen kreeg.
Want het is een oude topic.
Toch wil ik jullie heel erg bedanken voor al deze lieve berichten.
Iedere dag denk ik nog aan mijn lieve Gizmo.
Die zit voor eeuwig in mijn hart en ziel.