De Teckel, in het bijzonder de standaard Ruwhaar, heeft er voor gezorgd dat ik kleine honden makkelijker accepteerde. Op gegroeid tussen flinke honden , ook buren hadden grote honden, waren dat voor mij honden. Het kleine spul wat ik op afstand meemaakte, daar werd in mijn ogen altijd zo verschrikkelijk mee getut. Die honden gedroegen zich ook niet honds. dus ik moest er niets van hebben. Maar toen maakte ik een teckel mee.......Zijn bazin kon tutten wat zij wilde. Hij bleef een echte hond. Moedig, een clown, slim enz.
Toen ik zelf weer toe was aan een hond en niet aan de toen gefokte Dobers wilde, koos ik voor ....Een TECKEL! Voor altijd mn hart verpand aan DE TECKEL (behalve de langharige).