Tina en ik kregen vanavond rond half 9 het idee om eens lekker met de hondjes weg te gaan (zoals iedere avond), maar omdat Tina twee ontstoken knieën heeft konden we niet te ver gaan lopen. Dus we togen naar de Maashorst. Een heerlijk natuurgebied hier in de buurt waar het goed toeven is.
Lekker bos waar de woefjes in kunnen racen en rennen, en heerlijk een grote waterplas waar ze in kunnen plonzen. Balletjes mee zodat ze toch aan hun beweging zouden komen, en dan de honden de auto inladen en vertrekken maar.
We komen daar aan en het ging hartstikke gezellig er aan toe. Tina zat lekker rustig op een mooi plekje aan de waterkant en de boefjes renden in het rond, speelden heerlijk en hadden lol. Ik gooide met het balletje en de werpstok en samen hadden we de grootste lol.
Maar owjee, daar ging een balletje net iets verder het water in dan de bedoeling was. Ze kunnen wel zwemmen maar ze doen het eigenlijk niet ... dus ook deze keer lieten ze het balletje liggen. Rowan zette diverse keren aan maar het lag echt te ver weg vond hij. Het water werd ook sneller diep dan we in de gaten hadden maar enfin, Rowan en Myla gingen het niet halen. Toch was de afstand niet te groot dus ik dacht, als ik nou eens tot aan mijn knieën het water in ga, dan de werpstok gebruik dan kan ik het balletje dichterbij halen en kunnen ze het alsnog halen.
Nou dat was me toch spannend, vrouwtje het water in. Rowan keek me heel blij aan en rende vervolgens net zo enthousiast weer het water uit. Ik was bezig met het balletje en verwachtte dus ook niet dat hij ineens weer nog enthousiaster terug zou komen. En ja hoor, jullie raden het al. Rowan komt het water in gerend en springt zo groot en zwaar als hij is achter op mijn rug. Het was een mega mooie jump van hem! Maar ik duikelde mooi voorover het water in ... en ja wat doe je dan? Als je toch zo mooi gelanceerd wordt door je hond dan zwem je nog maar een rondje in de hoop dat hij toch naar je toe komt. En dat deed ie gelukkig toch ook nog!
Toen ze er genoeg van hadden zijn we weer in de auto naar huis gegaan ... alles goed leuk lief en aardig. Op het moment dat ik de achterklep van mijn gifgroene station open gooi komt er een kat langs. Wowww ik had Myla en Rowan vast maar dat was idd ik HAD Myla en Rowan vast. Myla kon ik nog net tegenhouden, maar door de kracht die dat dametje ontwikkelde kon ik meneertje Rowan niet meer houden. Daar stond ik nat en wel te kijken, Myla steigerend aan de lijn en joelend en Rowan over straat achter de kat aan racend. Maar snel gezorgd dat Myla binnen kwam bij Tina en Micky en toen kon ik gelukkig Rowan nog net achter een rozenstruik wegplukken.
Pffff, het was me het uitje wel weer. Ik ben maar snel onder de douche gesprongen en stond daar te grinniken eigenlijk ... wat ik dacht?
DANK JE WEL ROWAN!



3 doggies
















