Dank je, Jetty.
Volgende week komt Nelis naar me toe, om mijn Romeo
te bekijken, te zien hoe hij het beste kan worden opgevangen. Niet omdat ik dat vroeg, maar gewoon uit zichzelf.
Als iemand een gedragsdeskundige nodig heeft,
is hij echt een kanjer.
Toen hij bij me binnenkwam nav de vechtpartijen van
mijn jongens, voelde het meteen goed.
Ik wist dat het goed kwam.
Ik heb er alles aan gedaan allebei mijn jongens
te houden, niet een van hen weg te doen, wat bijna
iedereen zei, Nelis zei dat ze bij elkaar konden.
En nu mijn hondenventje dood is, heb ik zoveel steun
aan Romeo. Als ik gedaan had, wat mij geadviseerd werd
door bijna alle baasjes, had ik nu mijn andere
hondenventje niet gehad.
Het ging zo goed en al die inspanningen om ze
bij elkaar te brengen, al die lange weken, maanden,
deed ik omdat ik niet kon geloven, dat ze vochten.
Romeo ligt bij mijn voeten, en ik voel mijn Luca.
Romeo staat klaar voor de riem en ik zie mijn
hondenventje Luca zo blij en met van die pretoogjes mij aankijken.
Die heldere oogjes had hij ook nog de laatste avond, toen ik de sleutel pakte en hij opstond en met me mee wilde., daar heb ik foto's van. Van zijn laatste innige contacten met hem.
Het is zo vlug gegaan, vorige week vrijdag speelde hij nog en de donderdag erna was hij dood.
Ik heb er alles aan gedaan hem een prachtig leven te geven, hem alle liefde te geven die ik in me had.
Hij is gestorven, alleen zonder mij, omdat hij dat voor me deed.
Op zijn verjaardag, omdat ik het niet kon, hem een spuit te geven.
Wat is het toch moeilijk.