Wij hebben een parson jack russell, zo een andere zeer intelligente hond, die als pup enorm bijtgedrag in de leiband had (nu nog zelden). We hebben ook een border collie pup.
De moeder van de parson had ook bijtgedrag in de leiband, dus wellicht klein beetje in de genen.
Hoe pak je het aan?
Combinatie van veel dat al is uitgelegd:
1. heeft voor zover ik lees niet veel te maken met aandacht
2. in een goede hondenschool zeker doordrongen worden van beloningsgericht trainen, daar lees ik ook al een aantal goede dingen over
3. maar zeker niet corrigeren want dan zal je de zenuwachtigheid groter maken (negeren kan goed zijn, maar het maximum wat kan). Omdat de hond eigenlijk niet goed meer weet wat je van hem verwacht, kan correctie van zenuwachtig worden tegen-agressief gedrag oproepen en daardoor kan hij je beginnen bijten.
4. een gedrag afleren is moeilijker dat het aan te leren
Hoe gedragsprobleem aanpakken?
1. eerst heel goed nadenken hoe je het deze intelligente hond geleerd hebt zonder het te beseffen, want dat is bijna zeker wat er gebeurd is
2. inderdaad heeft hij wellicht een kopie gemaakt van een ander trekgedrag, maar waarom dan de leiband?
3. een border (ook een parson) leert enorm visueel. Het is dus wellicht zo dat een vingerbeweging, een handbeweging met de leiband, zelfs een schouder of voetbeweging door de border op een bepaald ogenblik geinterpreteerd is als 'trek nu ook'. Tegentrekken is dan wellicht zijn grootste beloning geweest met als 'mijn baasje vindt dit enorm leuk' als gevolg. Het vervolgens kwaad worden zorgt voor een enorme zenuwachtigheid en nog meer bijtgedrag.
4. Het zal dus een zaak zijn om
1-- zelf rust uit te stralen en niet zenuwachtig te worden als hij trekt, proberen bij het startgebruik van de leiband quasi geen of enorm trage bewegingen uit te voeren
2-- de hond zo kalm mogelijk te houden
Dit is een hele uitdaging omdat de leiband nemen om te gaan wandelen meestal een enorme excitatie brengt voor honden.
5. Leer dan ook bv dat de leiband nemen of de leiband aandoen niet noodzakelijk meer altijd samengaat met gaan wandelen. Laat hem maar eens thuis gewoon rondwandelen met de leiband aan. Laat de leiband vallen op plaatsen waar het kan, want het is een eigen handhandeling die het commando is om het bijten te starten.
5. Normaal zou het belonen als het goed gaat moeten helpen, maar wellicht door ook jullie zenuwachtig worden van het leiband bijten wordt de hond nog zenuwachtiger en weet hij niet meer wat doen. Hij kiest dan elke keer maar voor het bijt-trek gedrag waar hij volgens hem goed in is.
6. Inderdaad zo consequent mogelijk 'niet doorwandelen' als hij trekt. Je hebt natuurlijk niet altijd die kans als je echt weg moet. Maar als je merkt dat de hond daar zenuwachtiger van wordt, dan kan je een kalmeringsstrelen toepassen (niet belonend strelen, er is een verschil!). Pas als hij rustig is terug leiband opnemen. Opgelet hele uitdaging want dit vraagt terug hand-handelingen die fout door hem kunnen geinterpreteerd worden, dus heel rustig.
7. Nog trekspelletje doen, kan nog wel want het moet duidelijk worden dat het met een speeltje kan, maar met de leiband niet. Hij geraakt dan ook niet gefrustreerd omdat het niet helemaal verboden wordt.
Het zal er nu om gaan om dit alles altijd en heel consequent toe te passen. Hopelijk zie je bij je hondje dan ineens een klik van 'ha nu begrijp ik eindelijk wat mijn baasje wil, gewoon meelopen zonder in de leiband te bijten'.
besluit: altijd heel kalm blijven, heel consequent, en corrigeren help helemaal niet om af te leren, integendeel
Veel succes!