Vanavond zat ik na het eten zowat in te dutten, dus hup de frisse buitenlucht in en een rondje met Dobby gelopen.
Mijn vader kwam nog even langsfietsen, dolle pret! Ook nog even met het balletje gegooid, en daarna nog 20 minuten gewandeld. Na 35-40 minuten totaal waren we weer thuis.
Thuis aangekomen gaat Dobby gewoon liggen uit hijgen en ik zie ineens dat hij 'om rolt'. Ik kreeg al zo'n voorgevoel, en heb geprobeerd hem overeind te krijgen, en hij liep weer of hij bezopen was. Nu kon mijn vader het ook zien.
Dobby keek wild uit zijn ogen, zijn oogwit aan de bovenkant was te zien. Hij lag krom met een kattenrug, en hij trilde over zijn hele lijf. Zelfs zijn lippen trilden. Omdat hij best gerend had en net gedronken, was zijn mond best vochtig. Het kwijl liep van zijn mondhoek naar de grond.
Toen hij weer overeind kwam, nog lang niet goed, maar hij kon wel staan, stond hij weer wijdbeens met de achterpoten.
Ik heb meteen de dierenarts gemaild voor een afspraak, dus die gaat morgen of volgende week volgen.
Ik durf nu echt niet meer ver van huis met hem.



3 doggies








