ik ben het niet eens met dat het dominantie is.
een echt dominante hond borstelt niet, die heeft het (maar das mijn mening) niet nodig, tis trouwens ook mijn ervaring.
borstelen is onzekerheid, vooral het laatste, wat niet wil zeggen dat er agressie uit volgt. maar een onzekere hond komt sneller in een conflict als een heel onderdanige (die weet dat tie onderdanig is, en das helemaal niet erg, al denken veel mensen dat). en een hele zekere, dominante hond, komt ook niet snel in conflict, hij heeft nl de meeste sitauties onder controle.
mijn vorige hond was dominant, maar ook een tikje onzeker, daardoor kwam hij vaker in problemen (aanvaringen) dan nodig was. nu heb ik weer een vrij dominante hond, maar deze is zo stabiel en zo zeker van zichzelf, die borstelt niet en heeft ook geen problemen, ben nog geen hond tegen gekomen die door zet na een eerste snauw is het over.
tis net als met kwisepelen: hard kwispelen is geen vrolijkheid, das nu juist opwinding, tis maar net waar die staart zit: of het blije opwinding is, negatieve opwinding (vechtende honden kwispelen nl vaak ook) vriendelijke opwinding (die rustige brede staart zwaai)
misverstanden in overvloed, maar de honden onderling weten dat best
En Annelies, ik heb ook een mega sterke hond, kleine hondjes vallen vaak enorm tegen hem uit (omdat hun baasjes 9 van de 10 maal als de dood voor hem zijn). Ik kan hem wel houden, maar toch laat ik hem af en toe gaan zitten. Hij "zit" daar niet mee, hij komt in een rustige positie, en dat werkt ook heel vaak kalmerend naar de andere baas en zo indirect naar de andere hond. Je moet je hond wel onder controle hebben dan.
Als Gorby het zat is dat er tegen hem maar gegrauwd wordt, kan hij soms een beweging terug maken, das slecht voor mijn armen, en nog slechter voor de andere baas....... want..... zie je nu wel..... die grote zwarte hond is gevaaaaaarlijk.