Volgens mij geven jullie je hond soms veel te veel aandacht en maken hem hiermee belangrijker dan hij is. Veel oogcontact zoeken, veel praten, vaak naar de hond toegaan en vooral aardig gevonden willen worden. Jij vind de hond erg leuk en je wil dat hij je net zo leuk vindt als jij hem vindt. Gezellig samen dingen doen, de hond is je vriend en we houden van samenwerken. Mijns inziens is dit een piepklein inschattingsfoutje. Honden hebben een baas nodig en geen vriend, althans als je wil dat hij luistert. Misschien ben ik wat stellig, maar probeer eens anders te denken.
Jij bent de baas en de hond is “slechts” een volger. Niets meer en niets minder. Hond uitlaten? Loop naar de deur, pak de riem en roep dan pas de hond. Maak er geen feest van en maak koeltjes de riem vast aan zijn halsband. Jij gaat weg, omdat je weg moet en de hond mag toevallig mee. We weten heus wel dat we weggaan om de hond uit te laten, maar dat hoeft hij niet te weten. Hij heeft mazzel dat hij mee mag en dat laten we hem denken. Oogcontact wordt tot het minimum beperkt en met name heb je je blik horizontaal. Ook al zie je niets bijzonders, het is wel belangrijk dat je geïnteresseerd rond kijkt. Aangezien jij geen oogcontact zoekt zal de hond dit wel doen.
Doet de hond raar, doe dan eens verveeld in de vorm van “pfff, hou maar op, hier heb ik geen zin in”. Niet boos worden, niet opgewonden raken, maar buitengewoon verveeld reageren. Doet hij raar bij de voordeur, laat dan de riem eens vallen en ga zonder hond naar buiten. De hond snapt hier geen moer van, want drie tellen geleden ging hij nog naar buiten en nu staat hij met zijn riem om in zijn eentje voor een dichte deur. De baas is echter buiten, daar waar de hond ook wil zijn. “Crisis” denkt de hond. Dit is niet goed. Als je even later weer koeltjes binnenkomt, kun je er op rekenen dat de hond nu extra scherp op je gericht is. Daarnet is er iets mis gegaan, wat weet de hond niet, maar hij zal iets afwachtender zijn om erachter te komen wat je wil. Hij wil in ieder geval geen tweede keer voor een dichte deur staan.
Als je de “koele benadering” gebruikt, moet je dit echter wel af en toe compenseren met geweldige beloningen. “Wauw, denkt de hond, de baas is blij met mij!!“ Om even later weer koel benaderd te worden, maar de hond zal dan gaan zoeken naar die geweldige beloningen. Feitelijk komt het er op neer dat de hond jou in de gaten moet houden en dat jij de baas bent.
Probeer ook eens om in huis geen oogcontact met je hond te zoeken. Doe maar net alsof hij er niet is. Geloof me, de hond houdt je heus wel in de gaten. Ga niet naar de hond toe, maar roep hem af en toe bij je en doe dan ontzettend leuk met hem en/ of geef hem wat lekkers. Zak door je knieen, klap voor mijn part in je handen en zet een enthousiaste stem op.
Als je echter wil dat hij komt, omdat dit moet, wees dan wat nors en maak geen oogcontact. Ga desnoods met je rug naar de hond staan en zeg alleen maar “hier”. Niet vragend, niet dwingend, gewoon “hier” zeggen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat hij bij je moet komen.
Trekken aan de riem? Wie bepaald er nu eigenlijk. De hond of jij? Als je tien meter van je huis af bent en de hond trekt als een gek en wil niet luisteren. Breng hem maar terug naar huis, laat zijn riem om en ga zelf weer naar buiten. Doe vooral lekker ongeinteresseerd alsof het je niets kan schelen of je nu met of zonder hond buiten loopt. Na 10 minuten ga je eerst weer koeltjes je huis in, om 5 minuten later een nieuwe poging te wagen.
De achterliggende gedachte is dat wij mensen soms veel te graag willen en veel te veel naar de hond toe willen, terwijl dat eigenlijk andersom zou moeten zijn. Ik kan prima zonder de hond, maar die hond kan niet zonder mij. Zo zou het moeten zijn. Het is allemaal wat zwart/wit gesteld, maar probeer maar eens een paar dagen een “ongeïnteresseerde houding” aan te nemen. Kijk hoe de hond reageert, maar blijf niet de rest van je leven een ongeïnteresseerde barbaar. Is de hiërarchie eenmaal bepaald en de hond heeft geleerd dat jij de baas bent, kun je steeds vaker de leuke baas uithangen. Met dien verstande dat als jij zegt dat hij iets moet doen, dat hij dit dan ook doet.
Maar ach, dit is makkelijker gezegd dan gedaan en ook mijn hond is soms eigenwijs en dat vind ik eigenlijk wel leuk. Ik doe dan maar net alsof het met mijn goedkeuring is om even later weer even de teugels aan te halen.