Rudy,
onze Newfoundlander kwam uit het asiel, waar hij maar 2 dagen gezeten had, en deed hetzelfde. Hij wilde niet alleen achterblijven in een gang of relatief kleine of donkere ruimte en wilde er ook niet als eerste in. Volgens ons was dat niet om niet alleen te willen zijn, maar eerder uit angst opgesloten te worden. We hadden de indruk dat hij in zijn leven voor het asiel ook regelmatig opgesloten had gezeten.
We hebben een blokhut/tuinhuis met luifel in de tuin en met allebei de deuren open wilde hij er nog niet in liggen. Gevolg was dat hij wel eens nat regende als we weg waren en hij in de tuin lag.
Als we hem onder de luifel legden als we weggingen en het dreigde te gaan regenen (afzetten met tuinstoelen, glijbaan, tuintafel oid) keek hij erg verdrietig en lag alles ondersteboven als we terugkwamen en lag hij alsnog in de regen...
Op een kleed of kussen liggen deed hij ook niet, daar had hij echt een hekel aan. Het liefst lag hij op de harde betontegels, ook toen hij ouder werd. Hij ging letterlijk precies naast het kleed liggen, ook als het kleed op zijn favoriete plekje lag.
Binnen opgesloten worden in een ruimte of op een kleed moeten liggen leken wel straf voor hem.
Hij kon goed alleen zijn, heeft nooit gejankt, dingen gesloopt, of binnen geplast.
Newfoundlanders zijn wel echte roedeldieren; het gezin waar ze bij horen is echt hun roedel. Onze Newf nam uit zichzelf de laagste positie in de rangorde, ook toen er kinderen geboren werden. Het zijn geen honden die graag overal mee naartoe willen en drukte aan hun hoofd willen, ze willen echter wel vaak dicht bij de baas of het roedel zijn, ook als die weggaat.
Dit zijn mijn ervaringen met onze Newfoundlander, die we helaas recentelijk wegens ouderdom (13jr+2mnd)hebben moeten laten inslapen.
Ik hoop dat deze info bruikbaar is!
Groetjes,
Jeroen