Gisteren is veilig thuis mijn lieve MAX ingeslapen. 14jaar en 3mnd mijn allerliefste en beste vriend. Wat doet dit zeer...verschrikkelijk. Ik weet niet wat ik moet doen, loop met men ziel onder mijn arm en ben helemaal uit mijn doen. De dierenarts is bij ons thuis gekomen. "Opa en Oma" waren er ook bij.
hij heeft het respect verdiend om een waardig afscheid te krijgen. Een hoop dingen bij elkaar, MAX was op, maar nog oh zo sterk, dus hij had wat hulp nodig met "slapen" ....waarom voel ik me dan zo schuldig. ik kan hier niet mee omgaan. Als iemand een tip heeft, ik hoor het graag. Ik ben normaal niet zo van de forum en je verdriet delen, maar ik weet dat hier puur dierenliefhebbers zijn, dus hier mag je je uiten zonder commentaar van mensen die niet beseffen wat liefde van je hond is.....
"Koop je toch een nieuwe, het is maar een hond"...Ik kan ze wel wat aandoen. Jesus wat doet dit zeer. Wendy



3 doggies























je hebt hem een hoop lijden bespaart en zo heeft hij toch een waardig afscheid gekregen met jullie allemaal eromheen.. hier zal hij ook heel blij mee zijn hoor..!! 


