Hondenforum levensverhaal over skipke :'(

Dag iedereen,

Dit is eigenlijk een verhaal over skipke's zen korte leventje het helpt me om het te schrijven en om het een plaats te geven..

skipke was eigenlijk een afstoteling hij zat zo gans achteraan in een kooitje met nog andere cavalietjes en die andere hondjes echt springen om hen te kiezen en er zat daar 1 hondje gans achteraan die niet sprong en als hij probeerde werd hij altijd weggeduwd maar toch heb ik skipke gekozen maar ik voelde me wel erg schuldig ten opzichte van al die andere hondjes het liefste van al zou ik hen allemaal willen meenemen maar dat ging tuurlijk niet..

De eerste 2 jaren ongeveer was skipke nooit ziek buiten een oorontsteking maar verder niks hij ging dan overal mee met ons naar het zeetje, op vakantie, ik weet het nog goed van in bretange we vertrokken daar s'morgens naar huis en skipke ging zo in de auto en toen we na 6u rijden terug thuis kwamen verstond het ventje het niet goed dat hij ommekeer terug in z'n vertrouwde omgeving was dat kopje ga ik nooit vergeten!

We zijn dan een jaar later op vakantie geweest naar de champagnestreek maar skipke kon niet meer mee het was gewoon te lastig voor hem maar men jongste zus was wel thuisgebleven en het ging gans de week goed met hem al heb ik hem enorm gemist die week! maar de dag dat we terug naar huis gingen kreeg ik telefoon van men zus dat skipke ommekeer erg ziek was hij at niet meer, dronk amper en hij begon te bloeden en men zus heeft hem dan naar de dierenarts gedaan met haar fiets en juist voor ze bij de dierenarts was gekomen is skipke gans begin bloeden en het was overal op haar kleren, schoenen, fiets en 5 min later zei de dierenarts dat het een opengesprongen abbces was dat hij had en ik kon tuurlijk niet rap genoeg thuis zijn maar het was 8u rijden en toen ik die telefoon kreeg waren we nog maar net vertrokken in frankrijk echt die 8u in die auto en het was toen nog file waren echt de langste uren uit men leven!

ik was dan ook dolblij dat ik skipke terug zag maar hij lag mooi te slapen in z'n mandje hij was nog erg zwak maar zo lief!! Ik ben men zus nog altijd heel dankbaar!!

vorig jaar ben ik meegeweest met men ouders naar duitsland maar dat waren 4 dagen ze hadden een bon cadeau gekregen voor 3 personen voor hun huwelijksverjaardag en ik mocht mee maar gelukkig heeft skipke het goed gedaan dan maar ik belde zo eens naar huis en hij blafde toen had ik het wel erg moeilijk!

maar het was 2 dagen na kerstdag 2008 toen die diagnose kwam skipke was al een paar dagen zwak, hoestte, speelde niet meer dus we dachten een valling ofzo.. maar het was een hartafwijking z'n hartje was eigenlijk 2 keer zo groot of het normaal moest zijn en dat drukte op z'n longen waardoor hij moeilijk ademde.. de dierenarts gaf hem dan nog maar een jaar te leven maar echt het was zo'n vechtertje dat hij 2010 gehaald heeft de dierenarts vond dat echt een wonder maar 26 januari kwam die vreselijke dag.. een week ervoor was hij wel nog erg zwak hij kon niet meer liggen omdat hij zo'n dikke buik had van het vocht dat hij niet meer kon liggen echt erg om te zien hij zat dan altijd naar mij te kijken maar ik kon niks doen en dat deed zo'n pijn!! die dierenarts was dan aan het denken om hem in te laten slapen maar ik kon dat echt niet.. maar de 26ste is hij overleden ik was die avond nog naar de tv beneden aan het kijken en skipke lag mooi te slapen op z'n kussen en kben dan naar men kamer geweest voor eventjes maar toen ik terug naar beneden ging om z'n medicatie te geven vond ik hem niet direct en hij lag daar achter de zetel en ik dacht eerst dat hij sliep maar hij ademte niet meer.. echt toen stortte men wereld zo in!!! en ik voel me wel enorm schuldig want eigenlijk was ik 5 min te laat beneden voor z'n medicatie dus ik maak mezelf nu nog meer verwijten had ik maar eerder geweest of als dat,.. maar de dierenarts zei dat hij al zeker een uur dood was hij heeft nog geluisterd naar z'n hartje maar niks meer.. we hebben hem dan in een dekentje naar de dierenarts gebracht het was toen rond 23:30 en ik wilde hem niet achterlaten maar het moest.. ik ging binnen met hondje in z'n dekentje en ik ging buiten met dekentje maar zonder hondje..

aan de ene kant ziet hij nu niet meer af maar aan de andere kant mis ik hem enorm!!
maar 1 ding weet ik zeker skipke was een vechtertje en hij gaf nooit op en de liefde dat ik kreeg van hem was echt wat van sommige mensen niet zo is..

sorry voor men lange tekst.. pff ondertussen ben ik ook beginnen wenen.. normaal zou hij op 8 mei 6 jaar geworden zijn..

Veel liefs! Anne-Laure

dank je wel allemaal voor jullie steun!
vandaag ben ik gaan shoppen het was héél druk maar wel leuk mja ik moest alleen gaan ik heb geen vriendinnen om mee te gaan.. ik voelde me tussen al dat volk zo eenzaam! hopelijk klinkt het niet onozel ofzo maar ik voelde me echt een afstoteling zoals skipke was..
Veel liefs! Anne-Laure

Hallo iedereen,

Sorry voor m'n laatste reactie maar khad het te druk.. ik probeer me zoveel mogelijk bezig te houden want anders pieker ik echt veel te veel! Ik ben terug gans de week gaan werken khad het wel erg moeilijk en ik liep terug in de stad en als er een hondje passeert dan breekt men hart! Dinsdagavond zat ik op de trein naar huis en ik zat in een wagon en er zat daar een mevrouw met een cavalietje een zwart men licht bruintje en ik zat daar bij en ik gans de tijd met dat hondje spelen en over z'n kopje wrijven en ik heb ook een lekje gekregen.. en toen ik naar huis aan het fietsen was ben ik ook beginnen wenen gewoon dat karakter was gans skipke!! En vanmiddag in de pauze was er een hondje mee met een mevrouw ik weet het ras niet maar twas wel een lieveke! Hij heette Mickey en ik heb een half uurtje met dat hondje gespeeld en dat beestje was zo content! Ik wilde wel terug niet naar boven mja ik kon niet anders.. De laatste 2 dagen voelde ik me redelijk.. Ik moet aan de goeie dingen denken dat ik meegemaakt heb met skipke en dat was zoveel!! Die avond dat hij stierf heb ik nog gezegd tegen hem dat hij men bestje maatje is en een schat van een beestje en nog een zoenje gegeven dat ik deed ik elke avond! En dan een beetje later toen ik hem dood gevonden had voor hij weg 'moest' heb ik hem nog een zoen gegeven.. dat was raar want als iemand sterft dat ik kende ga ik nooit gaan kijken ofzo gewoon omdat ik daar abosoluut niet tegen kan bij men opa en pépé ben ik flauw gevallen.. maar bij skipke was het 'anders..' hij was de einge die er altijd en altijd was voor mij geluk en verdriet dat deelden we samen.. en van de week voelde ik me zo slecht en ik zei op men werk tegen men begeleider dat ik me slecht voel en alles beu ben en hij begon me gewoon uit te lachen echt toen zakte de grond onder men voeten weg.. en toen ben ik wenend weggelopen.. maar nu durf ik echt tegen niemand meer zeggen dat ik me slecht voel als iemand vraagt tegen mij zeg ik altijd goed ook al is het niet zo gewoon kben zo bang!
En Skipke kon ik echt alles vertellen hij gaf me zoveel liefde en ik mis hem nog enorm!! en op 8 mei zou hij normaal 6 jaar geworden zijn dat gaat nog een moeilijkere dag zijn.. pff!

Veel liefs! Anne-Laure

Dank je wel voor al de steun!
Ik probeer me echt sterk te houden maar ik heb het toch erg moeilijk en ik ben erg verdrietig!
Ik heb nog een paar foto's van skipke toegevoegd.
Dikke knuffel aan iedereen die er 1 kan gebruiken!
Xxx Anne-Laure

Ja dat is zeker waar, het afschrijven helpt me echt!
Pff, ik mis m'n beestje zo hard!
x

Hallo,
Pff, momenteel voel ik me héél slecht!!
kheb al veel geweend vandaag.. ik zie gans de tijd dat beeld voor mij van skipke dood in z'n dekentje ( de laaste keer dat ik hem zag )had ik maar op tijd geweest voor z'n medicatie ik was anders gans de tijd op tijd maar die avond was ik juist een paar minuutjes te laat maar als ik op tijd was geweest dan had hij nog een paar minuutjes of langer geleefd en daar zou hij zo van genoten hebben! pff stom mens dat ik ben het is gewoon allemaal m'n schuld!
ik heb echt geen vrienden alleen skipke, men ouders en men zussen heb ik en nu is skipke weg.. en vandaag zat ik nog eens gans de dag alleen men ouders waren met men oma naar men tante ( zij is verhuisd naar frankrijk ) en men zussen waren uit. het huis was zo stil geen pootjes meer dat afkwamen om hem te helpen met z'n koekje of z'n balletje.. ik voelde me zo nutteloos.. en het hondje van men tante is zwanger pff dat word voor mij nog lastiger het is totaal niet dat ik dat andere hondjes niet gun ofzo het is gewoon dat ik het gevoel heb dat er geen andere hondjes mogen geboren worden skipke moet gwn terug keren.. ik weet echt dat het grof klinkt maar zo is men gevoel gewoon.. niemand kan dat ventje vervangen!! ik denk niet dat ik nog een ander hondje ga kopen.. skipke was gwn alles voor mij!! en op men werk heb ik gehoord dat een paar mensen zeiden dat het nog altijd beter een hondje is dan een mens.. echt ik wilde gewoon op hen 'slaan' é echt zo frustrerend om te horen en zeker omdat m'n hondje nog maar gestorven is! xxx

ik mis skipke echt enorm!!!
de pijn is soms echt zo ondraaglijk!
x

Pff ik mis skipke echt enorm!!!
De pijn is soms echt ondraaglijk!
Zoals nu ik ben alleen thuis en vroeger was skipke er die bij me kwam zitten maar nu helemaal niemand meer..
De eenzaamheid is echt zo groot!!
Ik vraag me echt af waarom ik nog op deze wereld ben en niet gewoon bij men beste maatje!??
x

Hallo,

Bedankt voor de steun en het hele mooi gedichtje!
Vrolijk pasen aan iedereen! ( wel een beetje laat maar dat is beter dan nooit hé )
Gisteren ben ik naar men oma geweest en ik heb heel veel met haar hondje pluimke gespeeld. Zij heeft de kus gekregen van skipke en ze ligt er zo graag op ze is er bijna niet af te krijgen. Ik heb daar wel een dubbel gevoel blij kben wel content dat er een ander hondje heel blij is maar aan de andere kant heb ik die kus vroeger voor skipke gekocht.. Ik mis dat beestje echt zo hard!! Dat gevoel is echt zo ondraaglijk! Soms wil ik gewoon een eind aan men leven maken gewoon om bij hem te kunnen zijn maar ik denk dat skip liever zou gehad hebben dat ik bleef vechten zoals hij dat ook gedaan geeft.. en kheb vandaag naar de paasfoor geweest met men zussen en kheb zoveel hondjes gezien en ik bij al die beestjes over hun kopje wrijven en kmoest bijna iedere keer beginnen wenen.. Ik heb echt het gevoel dat ik niet meer kan verder leven en gelukkig kan zijn zonder m'n beste maatje.. hij was er altijd voor mij en nu heb ik niemand meer..
Veel liefs! Anne-Laure xxx

Ik wil zo graag nog eens skipke vastnemen met hem spelen, wandelen in dit mooie weer.. waarom hebben ze toch mijn skipke afgenomen mijn alles! waarom heeft die ziekte hem doen sterven.. hij was nog maar 5 jaar/half volgende maand zou hij 6 jaar geworden zijn.. Ik weet echt niet of m'n verdriet niet onozel is omdat we al april zijn en Skipke is in januari gestorven.. of ik me aanstel of zielig doe,.. Het is echt een raar gevoel maar het is precies hoe langer het word zonder m'n ventje hoe meer verdriet ik krijg.. in het begin had ik ook veel verdriet maar het begint me nu maar door te dringen dat skipke echt niet meer terug keert.. Allerliefste skip ik mis je echt zo verschrikkelijk ventje!!
x

dank je wel voor jullie lieve berichtjes!
vele groetjes, Anne-Laure