Mijn hond accepteerd mijn dochter niet bij de pups.

Hallo allemaal,

Wij hebben dit jaar weer een nestje Engelse Bulldogs,
mijn dochter van 16 helpt hier altijd erg veel mee, we hebben nu dus een teef die van mijn andere dochter is in huis met haar pups. Maar, ze accepteerd mijn dochter niet bij de pups. Mijn dochter is absoluut niet bang ervan en spreekt Fleur altijd streng toe, ookal trekt Fleur haar lippen op, Yentl(dochter) stelt zich hier tegenover groot op en wint de ''staar wedstrijd' altijd.
Toch maak ik me hierover zorgen, wat kan hier de reden van zijn? Fleur heeft al eens een nestje pups gehad hier en toen accepteerde ze Yentl wel gewoon. Is het omdat Yentl zo streng is? En dat ze haar als een mogelijke bedreiging ziet tegenover haar pups?

( Yentl is de gene die altijd op cursussen gaat met de honden en leert ze ook de commando's en laat ze ook altijd uit, en ze luisteren ook alleen naar haar, en niet naar mij...hihi.)

Hoop dat ik snel van iemand wat hoor,

Tiny.

Als ik Yentl zou zijn, zou ik juist niet de confrontatie aan gaan en proberen de sterkste te zijn. Ik zou kalmerende signalen maken richting de hond, ten teken dat ze de teef haar status als moederhond accepteert en niet dominant over wil komen.
Door de kalmerende signalen neemt je de spanning weg die er nu tussen de hond en je dochter is.

Ja dat denk ik ook,het is beter om de hond niet aan te gaan zitten staren,daarmee daag je de hond uit,misschien leuk met spelen of zo,maar totaal niet grappig voor een moederhond en zal logischerwijs voor haar pups opkomen(goede moeder dus).

Pas kalmerende signalen toe,kijk juist even weg als de moeder Yentl aankijkt,lik over je likken,gaap veel, knipper met je ogen(langer dichtknijpen dan je normale knipper).

Groetjes Soraya&mila.

hoe vervelend het ook is voor uw dochter, laat uw dochter de moederhond even met rust. waarom uitdagen, na een week heb je kans dat ze ze wel accepteerd, ze heeft pupsels, en is zeer beschermend naar haar jongen toe. probeer stres van de moederhond te voorkomen. wacht een weekje ermee, en wie weet accepteerd ze uw dochter dan wel.

mijn eigen teef accepteerde mijzelf niet eens als ze pups had.Gaat vanzelf over

Ik zou in zo'n geval ook gaan voor de kalmerende signalen. Maar staren hoort daar niet bij

ik zou beslist niet gaan staren. In hondentaal is dat; ik val aan.
Geen wonder dat de moederhond uw dochter niet vertrouwt; ze geeft zelf aan, aan te willen vallen.

Bovendien, de hond is de moeder, niet uw dochter. Laat het maar een beetje betijen, en hou uw dochter een beetje uit de buurt van de honden en laat uw dochter niet bedreigende handelingen uitvoeren; in een andere ruimte de moederhond onder de kin aaien en snoepjes geven.
En idd veel knipperen en wegkijken.

Een staar wedstrijd is iets dat je met andere mensen kunt afspreken, niet met honden. Dat zijn nou eenmaal geen mensen.

Hey allemaal,

erg bedankt voor de reacties en de tips, ze heeft ze allemaal uitgevoerd en Fleur laat zich nu gewoon aaien en ze mag de pups ook aanraken.
1 ding even voor de duidelijkheid, dat aanstaren, dat deed ze alleen maar toen Fleur tegen haar begon te grommen(Ze liep alleen langs de bak naar de keuken een keek niet eens naar Fleur). Ze stond dan op de achterbenen met de lippen omhoog en echt vies.

Erg bedankt allemaal!

tiny, fijn dat het goed gaat, maar een moeder mag haar jongen verdedigen hoor, maakt niet uit in wat voor vorm, dat gaat vanzelf over, na een week, dan weet ze dat er geen van jullie haar pupsels wat zal doen. even aftasten van beiden kanten, en geef de moederhond geen kans om stres op te bouwen, dat komt niet ten goede van de jonge en moeders.

Gelukkig dat het nu beter gaat met je dochter en de moederhond. Ik vond het nogal verontrustend dat je schreef: "... en wint de 'staar wedstrijd' altijd".

fijn dat het beter gaat. helemaal super.