Chronisch ziek zijn en het hebben van honden.

Hallo Allemaal,
Ik heb fibromialgie en ben vorig jaar geopereerd aan een hernia, ik heb lichamelijke beperkingen.Maar zeg altijd; De honden houden mij op de been, en slepen mij overal doorheen!!
Wie herkent dit?
Ondanks mijn fibromialgie loop ik ook wedstrijden behendigheid met de hond!
Je krijgt meer doorzettings vermogen als je ziek bent en een hond hebt ;mee eens?

graag hoor ik jullie verhalen hierover.

Ik heb een vriendin met Fibromialgie,en via haar weet ik dat je juist moet blijven bewegen.
dat is veel beter dan stil zitten.
rust roest hoor ik vaak en dat ik bij alles natuurlijk.
Ook bij gezonde mensen telt dat rust roest.
dus ik vind het heel goed dat je lekker bezig blijft met behendigheid.
onze traninster van de basiscurses had het ook en ze had altijd wat opstart problemen maar als zer een maal aan de gang was ging het steeds beter.

Ja ook ik heb mijn beperkingen oa ook fibromyalgie en ik vind dat je gelijk hebt ze houden je aan de gang dat is hier niet alleen de hond maar ook katten en andere beestjes die ik nog heb.Pijn en vermoeidheid en dan toch gaan wandelen de hond kan er nix aan doen en als ik dan weer thuis ben vind ik het fijn dat ik gegaan ben want je moet wel de deur uit ik denk dat ik vaker binnen zou blijven als ik satu niet zou hebben.Met mijn vorige hond deed ik ook behendigheid en schapendrijven enzo ging af en toe heel moeilijk maar heb het toen wel gedaan en was dan stiekem wel trots op mezelfDus ik ben het helemaal eens met jou jeanet...
greetz monic

Inderdaad; ik was jaren geleden erg slecht en toen chico kwam heeft hij mij er doorheen gesleept!! Ik heb ook eens mijn enkel gebroken en enkelbanden afgescheurd gehad en heb toen een scootmobiel gehuurd hahaha iedereen zei; dat jij in zo,n ding gaat zitten. Ik zei; dat kan me helemaal niks schelen als ik maar met de honden er uit kan. Nu na mijn hernia operatie hetzelfde ; ik kon eerst van de pijn haast niet lopen ,maar met een rollator gelopen en de honden los ,want ik mocht geen rukken krijgen.
Hun zijn mijn zonnestraaltjes elke dag weer. Ook geef ik les op een hondenschool en kom vaak mensen tegen nu met fibromialgie en probeer hun ook aan te moedigen om meer te doen.
Rust roest inderdaad!!

Dieren zijn hele goede therapeuten. Niet alleen op fysiek gebied, ook op geestelijk gebied. Mijn zoon heeft pdd-nos, maar als je ziet hoe hij geniet met de katten en hond. Geweldig. En zo zie je meer mensen. Blinde geleide honden, soho honden, autisme honden. Geweldig, toch???? Dit zijn dieren die mensen door het leven heen "dragen".

Fijn voor je Jeanet (en medeforummers met een beperking) dat je zo lekker kunt genieten van de dieren. Super!!!

Groetjes Jacq

Ik heb zelf inspannings- en allergische astma.
Mexx helpt mij oa door mijn conditie op peil te houden, fietsen en wandelen kan ik bv heel lang volhouden.
Daarnaast heb ik hem geleerd mijn astma medicatie te halen op commando. (al moet dit nog iets ge-fine-tuned worden )

Een chronische ziekte en een hond kan zeker, als je je hond maar kan bieden wat deze nodig heeft en op mindere dagen bv opvang of een lieve buurvrouw hebt

Ik ben het helemaal met je eens!!!
Sinds ik mijn hond heb, heb ik meer energie en niet meer zoveel last van mijn artrose in mijn knieën.
En ik ben blij voor jou, dat de honden je er zo goed doorheen slepen!

Hallo ,Bedankt voor jullie reakties.
Nu is het al zo, als je al deze positieve reakties leest word je ook al vrolijk he?

Ik ben het er mee eens dat een hondje heel 'therapeutisch' kan zijn

Ik heb last van chronische vermoeidheid en vorig jaar besloten we een hondje te nemen. Nu moet ik in beweging blijven en dus mijn conditie bijhouden. Ook ben ik nu meer gemotiveerd om te gaan hardlopen in goede periodes. Maar ik moet wel zeggen, zonder mijn vriend had ik het niet gered. Een hondje hebben in je eentje, terwijl je chronisch ziek bent, lijkt me niet zo fijn. Of je moet een hondje hebben die met drie keer een kwartiertje om tevreden is.

Hoe doen jullie het in een slechte periode? Of staan jullie er ook niet alleen voor qua uitlaten ed?

hier ben ik het deels mee eens ik heb namelijk zwaar astma recentelijk ook opgenomen geweest in zwitserland voor de longen momenteel kost het mij erg veel energie van het opvoeden maar het geeft mij ook weer energie en structuur. Je moet hoe beroerd je ook bent even bewegen

hoi jeanet.ik ben het zeker met je eens dat honden je op de been houden.ik heb twee versleten knieen maar jazzy en straks poppy moeten uit.ik kan niet meer elke dag naar het park maar jazzy weet als ik veel pijn heb.en als het de dag daarop gaat ga ik extra met hem aan de wandel. ondanks alle pijntjes zou ik jazzy niet meer kunnen missen.


grt noor en een pootje van jazzy en poppy

ook ik heb fybromialgie...ben nu 21

Heb heel veel aan mijn hondjes, zo heb ik ander half jaar thuis gezeten waarin zij kwamen ze hebben mij er doorheen getrokken zeg maar.

Daarnaast heb ik nog vele andere gezondheisproblemen maar door hun kom ik nu toch buiten en kan ik een hoop lachen dus een goede afleiding.

Ik kan nu gelukkig nog een hoop, maar in slechte tijden gebruik ik mijn rolstoel. En ik kan altijd terugvallen op vrienden

Hondjes houden ook rekening met hoe je jezelf voelt, bij een off-day vragen ze minder, komen vaker kijken hoe het gaat en een knuffel op z'n tijd hebben ze dan ook behoefte aan

Hoop dat het zo nog een hele lange tijd goed mag gaan.

ik heb zelf ook Fm en ik zat mede daarom heel erg te twijfelen of we daarom wel of niet een hond konden nemen, ik was een jaar geleden best wel slecht en ik moet zeggen dat ik sinds we Timmy hebben heel erg vooruit gegaan ben. Ik heb wel heel bewust voor een kleiner ras gekozen die niet uren uitgelaten hoeft te worden. Timmy is daarbij ook nog eens vrij rustig en een echt knuffel dus de ideale hond voor ons.... ik zou niet meer zonder willen..!!

ik heb dan geen spier ziekte maar wel chronisch darm ziekte en epilepsie en tara trekt mij er ook door heen als ik een hele slechte dag heb. en dat is echt fijn hoor.

en die herkent ook de aanvallen en doet dan erg onrustig dan weten wij al er komt er een aan ga maar liggen. niemand van de familie heeft het ooit mee gemaakt en kunnen het ook bijna niet geloven. want ze heeft immers geen opleiding gehad tot een hulphond maar toch herkent ze het.

groetjes joyce

Ik ben 2 maanden ziek geweest waarvan 1 maand aan bed gekluisterd. Casper heeft de heel de dag op mijn voeteneind gelegen en de wacht gehouden. Onze band is hierdoor ook heel erg versterkt.
Gelukkig ben ik weer volledig op de been maar zonder hond waren deze dagen nog veel langer geweest!

Zo zie je maar allemaal positieve reacties op het hebben van een hond terwijl je zelf ziek bent.
Aan de mensen die soms niet kunnen lopen wil ik zeggen, een scootmobiel is echt niet erg om in te zitten hoor. Ik heb 1 gehuurd toen ik mijn enkel brak en was toen iets van 39 jaar, en mensen kijken wel raar maar dan riep ik; het is maar tijdelijk hoor. Zelfs als ik niet meer zou kunnen lopen zou ik in zo,n ding gaan zitten want er even uit is gewoon heerlijk.
Ook wat iemand schreef van; de honden passen zich aan aan je gesteldheid klopt ,want na mijn hernia operatie waren ze heel rustig ook buiten toen ik met een rollator liep waren ze heel lief.
Je kan ook als je aan huis gekluisterd bent de hond kunstjes gaan leren, zo heb ik chico toen geleerd ;de post halen, was uit de wasmachine en droger halen, koeken naar mijn bed brengen enz hij brengt alles wat ik wil nu , echt heel leuk! en geestelijk voor hem vermoeiend.

Ben zelf ook al een paar keer aan mijn rug geopereerd en loop ook wel eens met de rollater omdat het even niet gaat. Maar de honden die voelen dat gewoon aan, in plaats van doorlopen is het dan voetje voor voetje. Ze passen zich gewoon aan, terwijl ze normaal wel eens van die gekke sprongen maken aan de lijn.

Ik vind het dan gewoon een genot dat ik toch even met de honden naar buiten kan, al is het dan maar tot op de hoek. Als ik de honden niet had weet ik niet of ik extra mijn best zou doen om weer zo vlug mogelijk op te knappen. Maar voor mijn viervoetertjes doe ik alles!!

Gr.Annelies

Ik heb al sinds mijn pubertijd schildklierproblemen. Eerst te snel, toen te langzaam. Nu heb ik ook een oogziekte waardoor ik niet te lang buiten kan blijven omdat het licht pijn doet aan mijn ogen (ondanks dat ik 2 zonnebrillen en een hoed op heb ).

Mijn ziekte is geconstateerd in 1998. Toen las ik ook ergens dat mensen met honden gezonder zijn, en dat heeft meegewogen in de aanschaf van mijn vorige hond. Ik was meer thuis, mijn studentenleven lag op zijn gat want dat kon ik niet meer trekken door mijn te snelle schildklier.

Toen mijn klier veel te langzaam ging en ik wéér ziek thuis was, sjokte ik met Chico iedere dag het rondje om de laan. Daar deed ik dan 40 minuten over. Hetzefde rondje doe ik nu 15-20 minuten over.

Ik heb bij Chico nooit gemerkt dat hij vervelend deed als ik een off-day had, hoe langzaam ik ook liep.

Nu bij Dobby is het elkaar nog een beetje aftasten, maar ook hij als jonge, overgevoelige doldwazeling met mogelijk adhd houdt zich een beetje in op een rustige dag. Soms verergert de ontsteking achter mijn ogen en dat duurt ongeveer een maand. Dan heb ik veel hoofdpijn, en pijn. Ik loop dan wat korter op slechte dagen met goed weer. Is het een donkere druilerige dag, dan lopen we wat meer. Gemiddeld zal hij tijdens zo'n periode er wat slechter af komen. Maar met wat minder voer en wat meer lekkers, wat zoekspelletjes in huis, en nieuwe dingetjes leren komen we er wel door.

Toen Chico dood was kwam ik niet meer buiten. Ik ging naar de supermarkt en dat was het. Ik kwam aan als een gek (toch al zo makkelijk met een trage schildklier). En toen hebben we Dobby genomen. Toch een risico, want een jonge hond moet 'veel lopen'. En aangezien daglicht zeer doet... Ik had dan wel alle tijd om hem op te voeden, maar het blijft op lange termijn ook een risico. Wie weet of ik ooit nog moet gaan werken.

Het is voor mij onduidelijk of mijn ogen ooit nog beter worden. Word de lichtgevoeligheid en bewegingsmogelijkheid van mijn ogen niet beter, dan vermoed ik zelf dat werken er voor mij niet meer in zit. Tenzij ze bij het UWV raar gaan doen, en me dwingen te gaan werken terwijl dat dagelijks pijn zou doen.

Alles bij elkaar is het soms zwaar, maar ik heb ook wat om over te lachen. En door op goede dagen wat meer te lopen, zo komen we er wel, gemiddeld genomen.

Hoi Wilma, heb jij soms macula degeneratie?
Mooi dat je zo gestimuleerd word door de honden, ik heb dat zelf ook.Ik zeg wel eens, als ik de honden niet had dan was ik niet zoals ik nu ben.Soms ben ik wel eens depri,dan lig ik op bed en alles doet pijn en dan denk ik aan mijn honden die beneden op me liggen te wachten en zeg dan tegen mezelf; vooruit uit bed! de honden wachten op je!! dan ga ik eraf en ga naar beneden en daar wachten 2 hele blije honden.Dan eten geven en een wandeling en als ik buiten met ze loop en ik zie hun zo blij,dan word ik ook blij.De pijn zakt af en mijn humeur wordt beter.
Geeft niet als ze een keer een korter blokje lopen als ze er maar uit zijn.Ik ken genoeg mensen in mijn buurt die te beroerd zijn om met de hond te wandelen en die mankeren niks.
gr jeanet

Nee, ik heb de Ziekte van Graves. Da's een auto-immuunziekte die de schildklier te snel doet werken, en ook je ogen kan aantasten. De oogspieren in de oogkas worden aangetast, en het oog komt verder naar voren dan "normaal". Daardoor word het vocht niet meer goed verdeelt over het oppervlak en word ik extreem gevoelig voor het licht. En doordat de spieren zijn aangetast kan ik niet goed meer omhoog, naar links en naar rechts kijken.

En het is gewoon vermoeiend, wat mankeren aan je ogen. Je moet op rare manieren gaan compenseren.

Ik heb dat ook hoor. Soms begint een dag slecht en neem ik me voor even 10 minuten te lopen. Dan blijkt het toch wel lekker om te bewegen en dan zit ik zo aan de 20, 30 of soms zelfs 40 minuten. En dan moeten we thuis zijn, anders gaat Dobby lopen stuiteren.

Hallo Allemaal,
Wat ik ook nog even kwijt wil is dat je soms meer kunt dan je denkt, ik ben half afgekeurd geweest, heb mij later laten herkeuren, en kon niet meer ver fietsen en rennen enz.
Nadat ik de honden kreeg ben ik gaan sporten ,moest ik ook weer afbreken ivm klachten en toen weer wat anders gedaan.Toen kwam chico met hem ben ik begonnen met gedrag en gehoorzaamheid en behendigheid, hij raakte kreupel brak zijn meniscus en scheurde zijn kruisband.Einde behendigheid! wat een verdriet heb ik daar van gehad! toen kon ik niks meer en ben gaan leren voor hondeninstructeur eerst behendigheid en toen gedrag en gehoorzaamheid en daarna kynologisch instructeur.
Trots op mezelf dat ik in mijn 1tje naar arnhem ging voor de cursussen en dat ik het haalde, doodmoe van de fibromialgie na een lesdag!
Maar ik had het gehaald, nu geef ik alweer 6jaar les met heel veel plezier, heb een hond erbij en loop weer wedstrijden.Maar weer tegenslag de hernia, nu probeer ik het weer te doen en als het niet meer kan is dat ook een domper!

maar ik zet toch door!!en zie wel hoe het gaat.

jah men mama heeft ook fibromialgie en ook zij trekt haar erg op aan zino,, ze gaat er soms mee wandelen enzo en ze vindt dit erg fijn .. ik geloof er ook echt in dat dieren je veel gelukkiger maken enzo
xx

Hoi Jessica, ja je word soms gelukkiger van dieren dan van mensen!! en de honden zijn je vitamientjes.
Fijn dat je moeder zich zo ook optrekt door jullie mooie hondje!!
xx gr jeanet.

Ik heb reuma en heb zo nu en dan flinke last van mijn gewrichten. Daarbij heb ik ook nog buikklachten. Echt vervelend. Laatste jaren veel mee gemaakt en zit niet echt lekker in mijn vel. Maar hierdoor ben ik wel blij met een hondje waar je lekker mee kunt wandelen en de aandacht aan kan geven.

Hoi Marieke,
Ja dat kan ik me voorstellen! dan heb je iemand die je troost he? ik zit ook wel eens niet lekker in mijn vel heb ook al veel meegemaakt maar de honden trekken mij er doorheen!! straks de lente weer dan is onze reuma ook weer beter te verdragen he? nu is een slechte tijd voor ons!!

sterkte met alles!!
Liefs jeanet

ja, behalve mijn reuma, heb ik ook nog pijn aan mijn rechter knie. Mijn knie raakt snel overbelast waardoor ik heel snel ontstekingen krijg hieraan en de knie niet meer goed kan gebruiken.

Ja, zal blij zijn als het mooier weer wordt. Dan heb ik ook minder last van mijn gewrichten.

Ik doe op dit moment fysiofitness bij een sportcentrum. Das erg fijn, want nadien kan ik nog gebruik maken van sauna/stoombad en je kunt zwemmen. Dit doe ik dus ook en het is heerlijk. Ik zie dit als iets extra's, een beetje verwennerij voor je lichaam. Ik fitness 2 keer per week op een zeer laag programma in een groep met allemaal mensen die lichamelijke beperkingen hebben. Het doet mij erg goed.
Is dit misschien ook iets voor jou? of doe je het al?

ik heb ook fibro,
maar moet de deur uit voor rex en sjaida,
maar ik geniet van ze,
ook al regent het,
sjaida vind regen erger dan ik
ook ben ik al half jaar in de ziektewet,
ben toch niet alleen,als man en dochters werken,
honden houden je wel bezig,
en dat is juist goed met FM,
s'middags komen ze samen onder plaid liggen,
als ik ga lezen of rusten,heerlijk
ook zwem ik 2x per week in extra warm water,
is zo ontspannen,
ben vanmiddag geweest,
en me spieren zijn weer eventjes minder gespannen
groetjes Wil

Wat een leuke verhalen over hoe honden je op de been houden en je moed geven Wat ik nog toe te voegen heb, is dat ik door mijn chronische vermoeidheid weinig mensen zie, maar dat Daisy me vaak toch hele plezierige momenten laat beleven. Ik kan echt lachen om wat ze doet en hoe ze kijkt en dergelijke

Hoi Jeanet,
Ik heb pas een stukje geschreven hier op deze site, "geen gewone hond". ik heb een aantal beperkingen die per dag, maar ook van uur tot uur kunnen verschillen.
Samen met mijn honden kan ik veel meer.
Groetjes Beertje

Bruco houd mij ook op de been,heb hernia,en bijkomende
instabiele klachten,
zit ook al jaren niet goed in mijn vel,maar hij zorgt
dat je door gaat,honden je moet en gaat voor ze, en hun
voor jouw,

mag en bruco