Hondenforum 1 jaar geleden.....
HondenForum > Archief > 1 jaar geleden.....
lia
Lieve Misty,
Hey meisje, het is alweer een jaar geleden dat je naar de hondenhemel bent gegaan.
Die avond dat wij naar de dierenarts liepen, die zal ik nooit vergeten!!
Huilend liep ik met je langs de straat, je laatste uitlaatronde….van binnen gillend dat ik terug naar huis wilde gaan met je.
Je andere baasjes, de kinderen van vrouwtje, wilden beslist mee, jou en mij niet dit alleen laten doormaken.
Daar zaten wij met zijn allen snotterend in de wachtkamer, te wachten tot de dierenarts ons binnen zou roepen.
(Terwijl ik dit schrijf is er een liedje op de radio” Zo stil in mij” , tranen lopen over mijn wangen)
De deur van de behandelkamer ging open en tsja daar is dan toch de dierenarts.
Zal ik het zeggen tegen haar: “Nee het hoeft niet meer, ik neem Misty weer mee naar huis”.
Dan komt toch even het verstand naar boven…nee het kan en mag gewoon niet meer zo met Misty.
Ik hou zoveel van je dat ik je niet langer meer mag laten lijden.
Je koppie is niet in orde, hoe schuldig voelde jij je niet steeds als je een aanval had gehad.
Owwww wat was dat zwaar om die kamer in te lopen.
Je ging rustig naast mij zitten, je kontje schudde van het harde met je staart zwaaien.
Bij de DA betekende toch altijd iets lekkers krijgen?
Zij schoor het haar van je pootje af en dat vond je zo vreemd, je keek mij aan en de tranen stroomden weer.
Wat een gevecht in mijzelf, wel niet wel niet wel niet.
Daar ging het 1e spuitje in je pootje. De DA liet ons alleen en kwam zo nu en dan even kijken.
Wat was je aan het vechten om wakker te blijven, je wilde bij ons blijven he meis.
We zaten met ons vieren op de grond en hielden je allemaal vast, ga maar lieverd, het is genoeg geweest.
Ga naar je vriendjes in de hondenhemel en geniet daar zoals je nog nooit hebt gedaan.
Gelukkig ben je heel rustig ingeslapen met ons om je heen.
Wat was de da lief he, we hebben zeker nog wel een 20 minuten bij je gezeten, alle rust kregen wij om afscheid van je te nemen.
Doe je de groetjes aan alle hondjes waar je nu fijn mee kan spelen lieverd.
Ik zal je nooit vergeten en ik weet zeker dat wij elkaar zullen terugzien.
Dag lieverd!!
Hey meisje, het is alweer een jaar geleden dat je naar de hondenhemel bent gegaan.
Die avond dat wij naar de dierenarts liepen, die zal ik nooit vergeten!!
Huilend liep ik met je langs de straat, je laatste uitlaatronde….van binnen gillend dat ik terug naar huis wilde gaan met je.
Je andere baasjes, de kinderen van vrouwtje, wilden beslist mee, jou en mij niet dit alleen laten doormaken.
Daar zaten wij met zijn allen snotterend in de wachtkamer, te wachten tot de dierenarts ons binnen zou roepen.
(Terwijl ik dit schrijf is er een liedje op de radio” Zo stil in mij” , tranen lopen over mijn wangen)
De deur van de behandelkamer ging open en tsja daar is dan toch de dierenarts.
Zal ik het zeggen tegen haar: “Nee het hoeft niet meer, ik neem Misty weer mee naar huis”.
Dan komt toch even het verstand naar boven…nee het kan en mag gewoon niet meer zo met Misty.
Ik hou zoveel van je dat ik je niet langer meer mag laten lijden.
Je koppie is niet in orde, hoe schuldig voelde jij je niet steeds als je een aanval had gehad.
Owwww wat was dat zwaar om die kamer in te lopen.
Je ging rustig naast mij zitten, je kontje schudde van het harde met je staart zwaaien.
Bij de DA betekende toch altijd iets lekkers krijgen?
Zij schoor het haar van je pootje af en dat vond je zo vreemd, je keek mij aan en de tranen stroomden weer.
Wat een gevecht in mijzelf, wel niet wel niet wel niet.
Daar ging het 1e spuitje in je pootje. De DA liet ons alleen en kwam zo nu en dan even kijken.
Wat was je aan het vechten om wakker te blijven, je wilde bij ons blijven he meis.
We zaten met ons vieren op de grond en hielden je allemaal vast, ga maar lieverd, het is genoeg geweest.
Ga naar je vriendjes in de hondenhemel en geniet daar zoals je nog nooit hebt gedaan.
Gelukkig ben je heel rustig ingeslapen met ons om je heen.
Wat was de da lief he, we hebben zeker nog wel een 20 minuten bij je gezeten, alle rust kregen wij om afscheid van je te nemen.
Doe je de groetjes aan alle hondjes waar je nu fijn mee kan spelen lieverd.
Ik zal je nooit vergeten en ik weet zeker dat wij elkaar zullen terugzien.
Dag lieverd!!
Dit onderwerp staat op slot. Je kunt niet reageren
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "1 jaar geleden....." wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
lia
Hallo lieve allemaal,
Heel erg bedankt dat jullie mijn verhaal hebben gelezen.
Officieel is Misty op 2 maart overleden vorig jaar, maar dat was op een maandag dus gevoelsmatig was dit voor mij gisteren.
Vandaag was Hetty er de hele dag voor fotoshoot met Simba, dus ik had heel veel afleiding vandaag.
Zoals Hetty al schreef heb ik een jaar lang geworsteld met mijn gevoelens, vooral dat schuldgevoel is zo gemeen aanwezig geweest.
Nu voor het eerst heb ik helemaal mijn verhaal verteld van die avond en hier geplaatst.
Dit durfde ik aan omdat jullie allemaal hondenvrienden zijn en veel van jullie weten hoe het is als je je lieverd verliest.
Voor je omgeving is het al snel klaar en moet je tot de orde van de dag overgaan. Maar ja zo werkt het vaak niet toch?
In ieder geval is er een last van mij afgevallen en kan ik nu eindelijk verder.
Veel liefs Lia
Heel erg bedankt dat jullie mijn verhaal hebben gelezen.
Officieel is Misty op 2 maart overleden vorig jaar, maar dat was op een maandag dus gevoelsmatig was dit voor mij gisteren.
Vandaag was Hetty er de hele dag voor fotoshoot met Simba, dus ik had heel veel afleiding vandaag.
Zoals Hetty al schreef heb ik een jaar lang geworsteld met mijn gevoelens, vooral dat schuldgevoel is zo gemeen aanwezig geweest.
Nu voor het eerst heb ik helemaal mijn verhaal verteld van die avond en hier geplaatst.
Dit durfde ik aan omdat jullie allemaal hondenvrienden zijn en veel van jullie weten hoe het is als je je lieverd verliest.
Voor je omgeving is het al snel klaar en moet je tot de orde van de dag overgaan. Maar ja zo werkt het vaak niet toch?
In ieder geval is er een last van mij afgevallen en kan ik nu eindelijk verder.
Veel liefs Lia
