Hi,
Het valt mij op dat er regelmatig dezelfde miscommunicatie plaats vindt op het forum. En dan heb ik het over de rashond vs kruising discussie.
De ervaren (rashond)fokker hamert er op dat kruisingen vaak ontstaan zijn uit niet-getestte ouderdieren en het daardoor veiliger is te gaan voor een hond met een stamboom. Waarop de “tegenstanders” reageren alsof de rashondenfokker “iets” heeft tegen kruisingen of stamboomloze honden.
Het wordt een lang verhaal, toch hoop ik dat de moeite wordt genomen om het te lezen en dit misverstand voor eens en altijd uit de wereld uitgeholpen kan worden.
Rashondenfokker of niet, ik heb nog nooit iemand hier op het forum zien beweren dat een kruising/stamboomloze hond per definitie minder is. Een hond is een hond.
Waar het wel om gaat is het volgende (fokkers; correct me if I'm wrong):
Een hond die er van de buitenkant gezond uitziet, hoeft dit niet te zijn.
Er zijn namelijk verschillende genetische (erfelijke) ziekten die van generatie op generatie doorgegeven kunnen worden. Deze ziekten liggen vast in de erfelijke informatiedragers (de genen).
Bij een dekking worden de genen van beide ouderdieren gecombineerd in de nakomelingen.
Deze erfelijke ziekten kunnen zich overigens ook pas op latere leeftijd openbaren.
Het kan zelfs zo zijn dat de hond zelf helemaal niet ziek wordt, maar dat de hond drager is voor de ziekte. Dit betekent dat de hond zelf niet ziek wordt omdat hij een gen van 1 van zijn ouders heeft wat het “zieke” gen onderdrukt.
Van de buitenkant zie je dus nooit dat de hond drager is. Maar als je met twee ouderdieren gaat fokken die beiden drager zijn, is er een behoorlijke kans aanwezig dat 1 of meerdere pups van beide ouders het zieke gen krijgen. Er is dan geen gen wat de zieke genen onderdrukt, met als gevolg dat bij de pups de ziekte zich wel openbaart (soms ook pas op latere leeftijd).
Het spreekt voor zich dat het niet slim is met 2 dragers van een ziekte te gaan fokken, omdat de kans groot is dat bij 1 of meerdere pups de ziekte zich zal openbaren.
1 van de bekendere voorbeelden hiervan is HD (kan ook op een andere manier ontstaan, maar ook via bovenstaand verhaal).
Het goede nieuws is dat er op veel van dit soort ziekten getest kan worden. Bij zo'n test kan ook gekeken worden of de hond eventueel drager is. Deze testen moeten niet verward worden met de gezondheidscheck die een reguliere dierenarts uitvoert. Een gewone DA kijkt namelijk alleen maar naar wat er van de buitenkant zichtbaar is aan de hond, terwijl deze ziekten zich op het niveau van de genen afspelen. Eventuele erfelijke ziekten kunnen alleen aangetoond worden met speciale laboratoriumtests. Die veel geld kosten.
En dan kom ik eindelijk op het punt van de kruising vs rashond met stamboom:
De meeste kruisingen (dus ook boomers) en stamboomloze honden ontstaan op 1 van onderstaande manieren:
1.Een oepsnestje:
Een dekking die per ongeluk plaats heeft gevonden.
2.Een pretnest:
De eigenaar lijkt het nou eenmaal leuk een keertje te fokken met zijn hond.
3.Broodfok (het woord spreekt voor zich).
Broodfokkers fokken om zoveel mogelijk geld aan de pups over te houden. Zij zullen dus zo min mogelijk investeren. En zullen =dan ook geen dure laboratoriumtesten laten uitvoeren. Als zij spreken over “beide ouderdieren zijn gezond”, hebben ze het waarschijnlijk over honden die door de dierenarts (via de normale checkup) gezond zijn verklaard. Van het genetisch materiaal (en dus erfelijke ziekten) is niets bekend.
Het spreekt voor zich dat de ouderdieren bij een oepsnest ook niet getest zijn (tenzij het gaat om een officiele dekreu en dekteef die toevallig al getest waren, maar die kans is heel klein).
Bij een pretnest is dit VAAK ook het geval, omdat de fokker in dit geval te weinig van fokken af weet, geen zin heeft om geld te investeren in het testen, of wat voor reden dan ook. Er zijn ook fokkers van het pretnest-type die wel investeren in testen en alleen met de ouders fokken als deze ook op genetisch niveau gezond blijken te zijn.
In principe is de laatste categorie vergelijkbaar met de rashondenfokker (dus van honden met stamboom). Een stamboom wordt namelijk alleen maar afgegeven als de ouderdieren getest zijn op genetische ziekten (afhankelijk van het ras over welke ziekten we het hebben. Per ras is het verschillend welke ziekten er binnen de populatie een rol spelen). Dit wil niet zeggen dat deze dieren niet ziek kunnen worden, wel dat ze vrij zijn van rasgebonden erfelijke ziekten.
Het gaat dus niet om het papiertje op zich, maar om het feit dat je als pupkoper een soort van bewijs hebt dat de fokker alles er aan heeft gedaan (ook financieel) om de kans op ongezonde pups zo klein mogelijk te houden.
Met andere woorden: een kruising/stamboomloze hond afkomstig uit getestte ouderdieren doet niet onder voor een rashond. Bij beiden is er zoveel mogelijk bekend over erfelijke ziekten en is het risico daarop het kleinst.
In alle overige gevallen is er niet getest (broodfok, oepsnest, pretnest met alleen door DA gezond verklaarde ouderdieren) en weet je niets van erfelijke ziekten. De fokker doet er dan niet al het mogelijke aan om gezonde pups op de wereld te zetten. Als pupkoper loop je dan ook een veel groter risico.
Groetjes, Mischa








