Ook wij hebben onlangs afscheid moeten nemen van onze lieve trouwe kameraad. Twaalf jaar mocht hij bij ons zijn. Het is verschrikkelijk om hem te moeten missen. Lijkt wel of dat het gemis steeds sterker wordt. Het ging niet meer, hij was op. Maar om dan die ellendige beslissing te moeten nemen, dat is en blijft verschrikkelijk moeilijk en hard. Ook al weten we dat we juist hebben gehandeld. Nu is het vrijdag 3 weken geleden dat wij afscheid hebben genomen van onze Husky. Laska zal altijd in ons hart voortleven.
Een betere en trouwere vriend dan je viervoeter kun je niet hebben. Hoe verwerken jullie je verdriet om het verlies een plekje te geven?
Verder wil ik iedereen die in hetzelfde schuitje zit, héél véél sterkte wensen!













